Showing posts with label Poem. Show all posts
Showing posts with label Poem. Show all posts

Thursday, December 20, 2007

အကယ္၍


အကယ္၍
မင္းအသုိင္းအ၀ုိင္း တုန္လႈပ္ေျခာက္ျခားၿပီး
ဒါေတြဟာ မင္းေၾကာင့္လုိ႔ ၀ုိင္း၀န္းအျပစ္တင္ၾကတဲ့အခါ
မင္းဟာ တည္ၿငိမ္စြာနဲ႔ ရင္ဆုိင္ႏုိင္မယ္ဆုိရင္ . . .

အကယ္၍
အားလုံးက မင္းကုိ မယုံသကၤာျဖစ္လာတဲ့အခါ
သူတုိ႔ကုိ နားလည္စြာ ခြင့္လႊတ္ရင္းနဲ႔
မင္းကုိယ္မင္း ယုံၾကည္မႈ အျပည့္ရွိမယ္ဆုိရင္ . . .

အကယ္၍
ေစာင့္သင့္တဲ့အခ်ိန္ကုိ ေစာင့္ႏုိင္ၿပီး
အဲဒီအတြက္လည္း မေမာမပန္း ေနႏုိင္မယ္ဆုိရင္ . . .

ဒါမွမဟုတ္
မင္းရဲ႕အေၾကာင္း မဟုတ္မတရား မုသားစကားၾကားရတဲ့အခါ
မင္းကလည္း အလိမ္အညာေတြနဲ႔ မတုန္႔ျပန္ဘူးဆုိရင္ . . .

ဒါမွမဟုတ္
မင္းကုိ လူတကာက ၀ုိင္း၀န္းမုန္းတီးတဲ့အခါ
မင္းကလည္း အမုန္းေတြ ျပန္မပြားဘူးဆုိရင္ . . .

အကယ္၍
စိတ္ကူးယဥ္အိပ္မက္ေတြဟာ
မင္းအေပၚ မလႊမ္းမုိးေစဘဲ
စိတ္ကူးႏုိင္မယ္ဆုိရင္ . . .

ၿပီးေတာ့
အေတြးအေခၚ စိတ္ကူးေတြဟာ
ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္သက္သက္သာ မျဖစ္ေစဘဲ
ေတြးေခၚႏုိင္မယ္ဆုိရင္ . . .

အကယ္၍
ေအာင္ျမင္မႈသုခနဲ႔ ဆုံး႐ႈံးမႈဒုကၡေတြကုိ ၾကံဳေတြ႕ရတဲ့အခါ
တူညီေသာ ေလာကဓံတရားေတြပါလားရယ္လုိ႔
ခံယူထားႏုိင္မယ္ဆုိရင္ . . .

အကယ္၍
မင္းရဲ႕ အမွန္စကားေတြကုိ
လူလိမ္လူညာေတြက လွည့္စားေျပာင္းလဲၿပီး
မုသားအျဖစ္ ေထာင္ေခ်ာက္ဆင္ ညစ္တဲ့အခါ
မင္းဟာ တည္ၿငိမ္စြာနဲ႔ နာၾကားႏုိင္မယ္ဆုိရင္ . . .

အကယ္၍
မင္းဘ၀တစ္ခုလုံးေပးၿပီး
အရိပ္တၾကည့္ၾကည့္နဲ႔ ျဖည့္ဆည္းခဲ့ရတဲ့ အရာရာကုိ
ဖ်က္ဆီးခံလုိက္ရၿပီးတဲ့ေနာက္
အင္မတန္မွေသးငယ္တဲ့ တန္ဆာပလာ အရာရာနဲ႔
ျပန္လည္တည္ေဆာက္ႏုိင္မယ္ဆုိရင္ . . .

အကယ္၍
မင္းႏုိင္ခဲ့သမွ်ေတြအားလုံး
ေႂကြတလွည့္ၾကက္တခုန္ပမာ
တလွည့္တခါတည္းနဲ႔ ဆုံး႐ႈံးသြားခဲ့ရင္ . . .

ၿပီးေတာ့
အစကေန ျပန္စႏုိင္မယ္ဆုိရင္ . . .

ၿပီးေတာ့တခါ
ဆုိးလွတဲ့ကံၾကမၼာရယ္လုိ႔
ဘယ္ေသာအခါမွ ညည္းညဴမေနဘူးဆုိရင္ . . .

အကယ္၍
သူမ်ားတကာေတြ လုပ္ၿပီးသြားၾကလုိ႔
အခ်ိန္အေတာ္ၾကာမွ မင္းအလွည့္ေရာက္လာတဲ့အခါ
မင္းတေယာက္တည္းနဲ႔ပဲ
အားနဲ႔မာန္နဲ႔ ဇြဲသတၱိရွိရွိ ဆက္ႀကိဳးစားႏုိင္မယ္ဆုိရင္ . . .

အဲဒီလုိပဲ
မင္းမွာ စိတ္အင္အားကလြဲလုိ႔ ဘာဆုိဘာမွ မရွိေတာ့တဲ့အခါ
အဲဒီစိတ္အင္အားကုိ ခုိင္မာစြာနဲ႔ပဲ
လက္ဆုပ္လက္ကုိင္ ထားႏုိင္မယ္ဆုိရင္ . . .

အကယ္၍
လူေတြနဲ႔ ထိေတြ႕ဆက္ဆံ ေျပာဆုိတဲ့အခါ
ကုိယ္က်င့္သိကၡာကုိ ေစာင့္ထိန္းႏုိင္မယ္ဆုိရင္ . . .

ဒါမွမဟုတ္
မင္းဧကရာဇ္ေတြနဲ႔အတူ လမ္းေလွ်ာက္ေနရေပမယ့္
မာန္၊ မာန ေသြး မႂကြဘူးဆုိရင္ . . .

အကယ္၍
ရန္သူကျဖစ္ေစ၊ မိတ္ေဆြကျဖစ္ေစ
မင္းကုိ နာက်ည္းေအာင္ မလုပ္ႏုိင္ေစရင္ . . .

အကယ္၍
လူတုိင္းကုိ တန္ဖုိးထားေလးစားေပမယ့္
စြဲလမ္းမႈ သံေယာဇဥ္ေတြ ထားမေနဘူးဆုိရင္ . . .

အကယ္၍
တုိေတာင္းလွတဲ့ မပစ္ပယ္ႏုိင္တဲ့ တမိနစ္အတြင္းမွာ
အဓိပၸာယ္ရွိတဲ့ စကၠန္႔ေျခာက္ဆယ္အျဖစ္ အသုံးခ်ႏုိင္မယ္ဆုိရင္ . . .

ငါ့သားေရ
မင္းဟာ အရာရာရွိတဲ့ အရာရာျဖစ္တဲ့ ကမာၻႀကီးကုိ ဆုပ္ကုိင္လုိ႔
အရာရာ ဘာမဆုိ မင္းစြမ္းႏုိင္ၿပီေပါ့
အဲဒီေတာ့ မင္းဟာလည္း ေယာက္်ားေကာင္းတေယာက္ပဲေပါ့။ ။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္မွ NLD လူငယ္မ်ားအား ၁၉၈၉ ခုႏွစ္တြင္ အမွာစကားေျပာၾကားရင္း ဒီ IF ကဗ်ာကုိ ျပန္ဆုိျပခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။


If
(by Rudyard Kipling)

If you can keep your head when all about you
Are losing theirs and blaming it on you;
If you can trust yourself when all men doubt you,
But make allowance for their doubting too:
If you can wait and not be tired by waiting,
Or, being lied about, don't deal in lies,
Or being hated don't give way to hating,
And yet don't look too good, nor talk too wise;

If you can dream---and not make dreams your master;
If you can think---and not make thoughts your aim,
If you can meet with Triumph and Disaster
And treat those two impostors just the same:.
If you can bear to hear the truth you've spoken
Twisted by knaves to make a trap for fools,
Or watch the things you gave your life to, broken,
And stoop and build'em up with worn-out tools;

If you can make one heap of all your winnings
And risk it on one turn of pitch-and-toss,
And lose, and start again at your beginnings,
And never breathe a word about your loss:
If you can force your heart and nerve and sinew
To serve your turn long after they are gone,
And so hold on when there is nothing in you
Except the Will which says to them: "Hold on!"

If you can talk with crowds and keep your virtue,
Or walk with Kings---nor lose the common touch,
If neither foes nor loving friends can hurt you,
If all men count with you, but none too much:
If you can fill the unforgiving minute
With sixty seconds' worth of distance run,
Yours is the Earth and everything that's in it,
And---which is more---you'll be a Man, my son!

Read More...

Wednesday, December 12, 2007

အမ်ားစု ဆႏၵ စု ဆႏၵ

ေမာင္စြမ္းရည္

ကုိယ့္ျပည္ ကုိယ့္ယာ ကုိယ့္ျပည္တြင္းမွာ
အက်ဥ္းခံရ တုိ႔ဘ၀။

သင့္လြတ္လပ္မႈ အသုံးျပဳၿပီး
တုိ႔လြတ္လပ္မႈ ကူညီျပဳေလာ့
'စု' က ပန္ၾကား ကမာၻတလႊား။

မတရားမႈကုိ မတရားလုိ႔မုိ႔
မတရားလုိ႔ မတရားေၾကာင္း
ျပည္သားေကာင္းပီသ ေႂကြးေၾကာ္ၾက . . .။

မတရားတာကုိ တရားသေယာင္
ထင္ေယာင္ထင္မွား ေယာင္၀ါးျခင္းက
တုိ႔ဘ၀ကုိ
မုခ် နစ္မြန္းေစလိမ့္မည္။

တစ္ေယာက္တစ္လက္ ေက်ာင္းသားလက္နဲ႔
လက္ေပါင္းေထာင္ေသာင္း ခြပ္ေဒါင္းလူလူ
ေအာင္လံထူစုိ႔
လူထုေခါင္းေဆာင္
ေအာင္ဆန္းစုၾကည္ သူရွိၿပီ။

အမ်ားစုဆႏၵ အမ်ားရေအာင္
အမ်ားစုက ၀ုိင္း၀န္းၾက
အပၸမာေဒန သမၼာေဒထ။

(၂၀၀၄ ခုႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လတြင္ ထုတ္ေ၀သည့္ သစၥာေတာ္လွန္ေရး မဂၢဇင္းမွ -)

Read More...

Monday, December 10, 2007

စုဆႏၵ ကဗ်ာစုမ်ား

ေမာင္စြမ္းရည္


မေၾကာက္တရား
ေၾကာက္ရြံ႕ျခင္းမွ
ကင္းေ၀းရေအာင္
တုိ႔စႊမ္းေဆာင္အံ့
ေၾကာက္ေအာင္ေျခာက္သူ ဖယ္ရွားစုိ႔။

ႏုိင္ငံေရး
မွားတာ မွားမွန္းသိ
မွားသည့္ဘက္ကုိ စြန္႔ခြာပါ။
မွန္တာ မွန္မွန္းသိ
မွန္သည့္ဘက္ကုိ ေထာက္ခံပါ။
အဲဒါ ႏုိင္ငံေရး။

စုလမ္းစဥ္
မေကာင္းတာကုိ မေကာင္းဘူးလုိ႔
ဘူးတစ္လုံးေဆာင္
သတၱိေျပာင္စုိ႔။

သမုိင္း
လူ႔ဘုံသမုိင္း
လူတုိင္းအတြက္
လူတုိင္းဘက္က
မပ်က္၀န္တာ
လူတုိင္းပါစုိ႔။

တုိ႔ဆႏၵ
လက္နက္ဆုိ
အပ္တုိမကုိင္ေၾကး
သစၥာဦးတင္
စားပြဲခြင္
တူယွဥ္ေဆြးေႏြး
ၿငိမ္းခ်မ္းေရး။

လမ္းႏွစ္သြယ္
မေကာင္းမႈေဆာင္
ေကာင္းသေယာင္၊
ေသနတ္ကုိေဆာင္
သတၱိေၾကာင္။

မေကာင္းတာဆုိ
မေကာင္းေပါင္၊
သစၥာကုိေဆာင္
သတၱိေျပာင္။

စု-ယုံၾကည္ခ်က္
ႏွလုံးရည္တုိက္ပြဲ
လြန္ခက္ခဲလည္း
မလြဲယုံၾကည္ ေအာင္ရမည္။

Read More...

Thursday, October 25, 2007

သရက္လမ္းဆုံ

ေရးသူ - တာရာမ်ိဳး 88

သူငယ္ခ်င္းေရ
တုိ႔တေတြ
အင္းစိန္ေတာရမွာ
ဒုကၡယစရိယာက်င့္ခဲ့စဥ္ကေပါ့
အရဟတၱမဂ္ဖုိလ္ရဖုိ႔လည္းမဟုတ္
နိဗၺာန္ေရာက္ဖုိ႔လည္းမဟုတ္
. . . . . . . . . . . မဟုတ္ခဲ့ေပမယ့္
လူတကာေတြလုပ္ႏုိင္ခဲတဲ့အလုပ္
တုိ႔ေတြ လုပ္ၾကရင္း
သူရဲေကာင္းျပတုိက္မွာ
ကမၺည္းေက်ာက္စာထုိးခဲ့ၾကတယ္။

ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ိဳးစုံ
ခံစားခ်က္အဖုံဖုံ
အေသြးအေရာင္စုံစုံနဲ႔
ငရဲေန႔ေတြကုိျဖတ္သန္း
တုိ႔ေတြေလွ်ာက္ခဲ့တဲ့လမ္းကေတာ့
ပန္းတုိင္အတူတူပါပဲ . . . ။
နံရံနဲ႔အုတ္တံတုိင္း
ငါးပိနဲ႔တာလေပါ
ပုံစံနဲ႔ျပစ္ဒဏ္
ေတာင္ယာနဲ႔တန္းစီ
ရဲေဆြနဲ႔ေရဆြဲ
ဒါ . . ငါတုိ႔ရဲ႕
အရင္းႏွီးဆုံးမိတ္ေဆြေတြေပါ့ . . . ။

ဥပေဒမရွိ
ပုဒ္မမရွိ
တရားမွ်တမႈမရွိ
လူ႔က်င့္၀တ္တရားမရွိ
ပုခုံးေပၚေရႊၾကယ္တပ္ထားတဲ့
လုိင္စင္ရ လူသတ္သမားေတြရဲ႕
ခုံ႐ုံးအမိန္႔နဲ႔
ဘ၀ေတြကုိ သင္းသတ္
ခႏၶာကုိယ္ကုိ တုတ္ေႏွာင္
သူခုိးကလူဟစ္
နာဇီလက္သစ္ေတြေအာက္
ငါတုိ႔ ဒူးမေထာက္ခဲ့ဘူး . . . ။

ဒီလုိနဲ႔
အခ်ိန္ေတြကုိ နာရီက၀ါးမ်ိဳ
တမဂ္ တဖိုလ္ရခဲ့ . . .
႐ုန္းကန္ခဲ့ . . .
လြတ္ေျမာက္ခဲ့ . . .

သူငယ္ခ်င္းေရ . . .
ငါကေတာ့
ေခတ္ဆုိး၊ စနစ္ဆုိး၊
၀ါဒဆုိးေတြေအာက္
မိသားစုဒုကၡေတြနဲ႔
နိစၥဓူ၀ နပန္းလုံးရင္း
မင္းတုိ႔ေတြရဲ႕ သတင္း
မင္းတုိ႔ေတြရဲ႕ သူရဲေကာင္းစိတ္ဓာတ္
မင္းတုိ႔ေတြရဲ႕ ေတာ္လွန္ေရးလုပ္ရပ္
ငါ့ရင္ဘတ္ထဲက 'တက္' ေခါက္သံနဲ႔ေပါင္းစည္း
သရက္လမ္းဆုံစိတ္ဓာတ္
ကိန္း၀ပ္ေနဆဲပါ သူငယ္ခ်င္း . . . . ။

Read More...

Saturday, October 20, 2007

ခြပ္ေဒါင္းတြန္သံ

ေရးသူ - တာရာမ်ိဳး 88


ေဒါင္းေသြးတစ္စက္
ေက်ာင္းေဆာင္ထက္က
စိမ့္က်စီးေခြ
ေျမလႊာထုေအာက္
သူ . . သက္ေပ်ာက္လည္း
ဒူးမေထာက္ဘူး
မေၾကာက္ဘူး . . . ။

ေဒါင္းေမြးတစ္မွ်င္
စစ္ဘုရင္က
ယူငင္ဆြဲႏႈတ္
ပလႅင္ႀကိဳးလုပ္
သူ . . မ်ိဳးျဖဳတ္လည္း
ဒူးမတုပ္ဘူး
မဆုတ္ဘူး . . . ။

ေဒါင္း႐ုိးတစ္ေခ်ာင္း
သုႆန္ေဟာင္းမွာ
အေခါင္းတလား
ပု၀ါပါးပတ္
ေျမျမႇဳပ္သင္းသတ္
ၿမိဳင္ရပ္ႏွင္လည္း
ရာဇ၀င္အုိး
အမ်ိဳးမေသဘူး
မေၾကဘူး . . . ။

ေဒါင္းတုိ႔သမုိင္း
ေသြး႐ုိင္းတစ္ေပါက္
မေသြ႕ေျခာက္ခင္
'တက္' တစ္ခ်က္ေခါက္
ေသြးေသာက္ေဒါင္းတုိ႔
ေဒါင္အလံလႊင့္
ေဒါင္းမာန္၀င့္ကာ
ေဒါင္းေတာင္ပံျဖန္႔
တြန္သံလွန္႔ကာ
ကမာၻမေၾက
အုိးေ၀သံေတြ ေ၀ဆာေစ . . . ။ ။

(အင္းစိန္အက်ဥ္းေထာင္မွ သရက္အက်ဥ္းေထာင္သုိ႔ အမွတ္တရ)

Read More...

Friday, October 19, 2007

တတိယသုံ႔ပန္းေျမသုိ႔ အ၀င္

ေရးသူ - တာရာမ်ိဳး 88

လရိပ္ေတြ
တိမ္ကမၺလာထုိးေဖာက္
ကမာၻေျမကုိ ခရီးတစ္ေခါက္ နားခုိတဲ့ည
ဓူ၀ံၾကယ္ လင္းလက္ေတာက္ပ
အက်ဥ္းအိမ္ထဲမွာ ေမွးစက္ခုိက္
က်ီးတသုိက္လန္႔ပ်ံ
ညဥ့္ငွက္ဆုိးထုိးသံဟာ
နားခုိရာ တုိက္နံရံကုိထုိးခြဲဲ
ငါ့ကုိ
အိပ္ရာက လွန္႔ႏႈိးခဲ့ၿပီ . . . ။

အခ်ိန္က
မုိးေသာက္လင္းလုလု
စစ္ေခြးတစုနဲ႔ငါ
ဘ၀တူရဲေဘာ္ေတြနဲ႔အထူ
ဘယ္ကုိေရြ႕ရဦးမွာလဲမသိ . . . ။

ဟင္းလင္းျပင္ စစ္ကားေတြေပၚ
ေလးကြက္ၾကားဆံပင္ပုံစံ
ကိုယ္မွာ ေထာင္၀တ္စုံဖ်င္ၾကမ္း
ေျခတဖက္မွာ သံေျခက်င္း
ထီမထင္မ်က္ႏွာထားေတြနဲ႔
ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားတစုဟာ
ကမာၻမေၾကသီခ်င္းဆုိၿပီး
အင္းစိန္ဘူတာ ေရာက္ခဲ့ၿပီ . . . ။

ဘူတာ႐ုံစၾကၤန္ေဘး
စစ္ေခြးလက္ပါးေစေတြရဲ႕ ပုံစံအမိန္႔
ဦးေခါင္းေတြ ငံု႔ေနရေပမယ့္
စိတ္အလ်င္က ကမာၻေျမကုိ ထိုးေဖာက္
စၾကာ၀ဠာကုိ ေဖာက္ထြက္ေနၾကတယ္
ဘူတာ႐ုံထဲက ပ်ံ႕လြင့္လာတဲ့
ႀကိဳးၾကာငွက္တုိ႔ရဲ႕ မုိင္ေထာင္ခ်ီသီခ်င္း
ငါတုိ႔ကုိ ရည္ရြယ္ၿပီးဖြင့္ေနလားမသိ

ဒါ . . ျပည္သူေတြရဲ႕ ရင္ထဲက
ငါတုိ႔ကုိ အားေပးတဲ့ အားေဆး
မတရားမႈကုိ လက္မခံတဲ့စိတ္ဓာတ္
အာဏာရွင္ကုိ ေတာ္လွန္တဲ့ ျပယုဂ္ေတြေပါ့ . . . ။

သီခ်င္းသံ မဆုံးခင္မွာပဲ
ဘူတာကုိ ရထားတစင္းဆုိက္လာပါၿပီ။
အေရွ႕ဘာလင္ရဲ႕ ေသြးပ်က္ခ်င္စရာညေတြနဲ႔
အေနာက္ဘာလင္ရဲ႕ ရင္ခုန္ဖြယ္ရာညေတြကုိ
ဘာလင္အုတ္တံတုိင္းႀကီးက ပုိင္းျခားထားခဲ့သလုိ
ျပည္အစုန္ရထားေပၚမွာ
မိဘျပည္သူေတြနဲ႔
သံကန္႔လန္႔ကာအထပ္ထပ္ျခား
(ငါတုိ႔ကုိ)
ဘီလူးစည္းသုံးတန္ တားခဲ့ၿပီ။

ရထားေပၚမွာ
ေသြးေသာက္ရဲေဘာ္ေတြနဲ႔အတူ
အျပင္ေလတ၀႐ွဴၿပီး
ယမ္းျမဴေတြအုံ႔မႈိင္းေနတဲ့
အ႐ုိင္းဗမာျပည္ကုိ
နာဇီလက္က ကယ္တင္ဖုိ႔
ေလာကပါလနတ္မင္းႀကီးေလးပါးဆီ
ငါတုိ႔ . .
တရားသစၥာဆုိခဲ့ၾကၿပီ . . . ။

တုိက္ႀကီးဘူတာအ၀င္
ဆြဲဆြဲငင္ငင္အူလုိက္တဲ့
ရထားဥၾသသံနဲ႔အတူ
ဟုိး . . အေ၀းက
အေျပးအလႊားေရာက္လာတဲ့
ရဲေဘာ္တစ္ေယာက္ရဲ႕ မ်က္ရည္တေပါက္ဟာ
ငါတုိ႔ရင္ကုိ
ျမားအစင္းစင္း ေဖာက္ေစခဲ့ၿပီ . . . ။

႐ုိးမေတာင္တန္းႀကီးေတြ
ေက်ာက္စိမ္းေရာင္ေတာက္ေနတဲ့
ေနေရာင္ေအာက္က ႐ႈခင္းေတြ
ေရႊ၀ါေရာင္စပါးခင္းေတြဟာ
ခုေတာ့
စစ္ခင္းရာေျမ ျဖစ္ခဲ့ၿပီ . . . ။

နတၱလင္းဘူတာအေရာက္
သားေပ်ာက္မိခင္တဦးရဲ႕
သား . . ေအာ္ေခၚသံဟာ
ရထားဥၾသသံကုိ ဖုံးလႊမ္းသြားခဲ့ၿပီ။

အိမ္မျပန္ႏုိင္ေသးတဲ့သားအတြက္
မိခင္ေမတၱာဆိပ္တက္
ရထားနဲ႔အတူ ေျပးလုိက္ၿပီး
ႏႈတ္ဆက္မ်က္ရည္စေတြ ေ၀့၀ဲလာခဲ့ၿပီ။

ရဲေဘာ္အားလုံးရဲ႕ မ်က္၀န္းေတြမွာလည္း ပုလဲဥေတြခုိလုိ႔
"ဒါ ငိုစရာမဟုတ္ဘူး
မ်က္ရည္ေတြ သုတ္ပစ္လုိက္
ရန္သူေက်နပ္အားရေအာင္ မလုပ္ၾကပါနဲ႔"
ရထားတဲြအတြင္းက ရဲေဘာ္တဦးရဲ႕ ဟန္႔တားသံမွာ
နာက်ည္းေၾကကြဲဟန္ေတြ ပါေနတယ္။

"ဒီေတာ္လွန္ေရးႀကီးၿပီးရင္
အေမတုိ႔အားလုံးဆီ
သားတုိ႔ အေရာက္ျပန္လာခဲ့ပါမယ္" . . . . . . ။

ေနခ်ိဳခ်ိန္မွာ
ျပည္ဘူတာကုိ ေရာက္ခဲ့ၾကၿပီ
ျပည္ေရႊဆံေတာ္ဘုရားပြဲဟာ
ၿခိမ့္ၿခိမ့္သဲစည္ကားေနတယ္။

ငါတုိ႔ရဲ႕ျပယုဂ္က
ငုိက္ျမည္းစေခတၱရာျပည္သူကုိ
ေသြးပူႏုိးထေစခဲ့ၿပီ . . . . . . ။

ျပည္ေဆာင္းည အေအးဒဏ္
ေသြျပန္ေၾကာထဲကျပန္ထုတ္
ေလးဘက္ကာအုတ္တံတုိင္းအတြင္း
ႏွစ္ညတာ ေခတၱနားခုိရင္း
ျပည္ေတာ္၀င္သီခ်င္းဆုိခဲ့ၾကၿပီ . . . . . . ။

ႏွင္းျမဴအုံ႔မုိး
ဧရာ၀တီျမစ္႐ုိးတေလွ်ာက္
ႏွင္းခါးေသာက္သေဘၤာတစ္စီး
ေလဟုန္စီးေမာင္းႏွင္လာၿပီ။

သေဘၤာေပၚမွာ
စားစရာေကၽြးသူကေကၽြး
အားေပးစကားေျပာသူကေျပာ
ခပ္ေခ်ာေခ်ာဆရာမေလးတစ္ဦးရဲ႕
နားလည္မႈအျပည့္နဲ႔ က႐ုဏာမ်က္၀န္းဟာ
တိမ္သလႅာဖုံးထားတဲ့ၾကားက
အားယူ႐ုန္းထြက္လာတဲ့ အလင္းစက္ၾကယ္တစ္ပြင့္လုိ
ငါတုိ႔ရင္ကုိ
ရဲရင့္ၿငိမ္းခ်မ္းေစခဲ့ၿပီ။

ဗမာျပည္ ေျမလတ္သမုိင္း
႐ုိင္းရေတာ့မယ္ . . .
သရက္ဆိပ္ကမ္းမွာ
နံပါတ္တုတ္ေတြတရမ္းရမ္း
မႏုႆလူၾကမ္းေတြရဲ႕
လက္သရမ္းမႈေတြေအာက္
တက္ေခါက္သံနဲ႔အတူ
ခြပ္ေဒါင္းတြန္သံေတြ
ညံစီေနခဲ့ၿပီ . . . . . . ။

ကဗ်ာဆန္လွတဲ့ ေငြေသာင္ယံဟာ
ငါတုိ႔အတြက္
ကာရန္မဲ့ခဲ့ရၿပီ . . .
ေရာမေခတ္ ေက်းကၽြန္ေတြနဲ႔မျခား
စစ္သုံ႔ပန္း ငါတုိ႔ဟာ
သံေျခက်င္း ပုခုံးထမ္းကုိယ္စီနဲ႔
သဲေသာင္ႏြံ ခေယာင္းလမ္းမွာ
ေသြးစက္ ေခၽြးစက္ေတြျဖန္း
သရက္အက်ဥ္းေထာင္ဆုိတဲ့
ငရဲခန္းအသစ္တစ္ခုဆီ
လွမ္း၀င္လာခဲ့ၾကၿပီ . . . . . . ။

လရိပ္ေတြ
ကမာၻေျမကုိစြန္႔ခြာၿပီး
ေကာင္းကင္ယံပ်ံတက္ခဲ့ည
ဓူ၀ံၾကယ္ေႂကြက် ေျမခခ်ိန္
သရက္အက်ဥ္းစံအိမ္မွာ
မုန္တုိင္းေတြ လိမ့္ဆင္းလာၿပီ . . . . . . ။ ။

(အင္းစိန္အက်ဥ္းေထာင္မွ သရက္အက်ဥ္းေထာင္သုိ႔ အမွတ္တရ)

Read More...

Wednesday, August 08, 2007

၈၈၈၈ ေအာက္ေမ့ဖြယ္


“ ၾကယ္ေႂကြ သတုိ႔သား ”

ၾကယ္ ေႂကြလုိ႔လား

သူငယ္ခ်င္း မင္းဟာ
ယုံၾကည္ရာကုိ ရင္ေသြးလုိလဲ ေမြးခဲ့တယ္။

သူငယ္ခ်င္း မင္းဟာ
ဒဏ္ရာေတြကုိ ဆီမီးလုိလဲ ထြန္းခဲ့တယ္။

သူငယ္ခ်င္း မင္းဟာ
ကုိယ့္အနာ ကုိယ့္လွ်ာနဲ႔သပ္ ရွင္တတ္ခဲ့ၿပီးၿပီ။

သူငယ္ခ်င္း မင္းဟာ
ကုိယ့္အေရျပား ကုိယ္လႊာ
ကုိယ့္အ႐ုိး ကိုယ္ အပ္လုိေသြး၊
ကုိယ့္၀တ္စုံ ကုိယ္ ခ်ဳပ္လုိ႔
က်က်နန လွခဲ့ၿပီးၿပီ။

သူငယ္ခ်င္း
သြားႏွင့္ သူငယ္ခ်င္း
ၾကယ္အစင္းစင္းေႂကြတဲ့
ေဟာဒီကမာၻေျမရဲ႕ အနာတရေတြကုိ
ဒီကေန႔ ေန အျပင္းျပင္းပူတဲ့ ကမာၻေျမရဲ႕ဒဏ္ရာကုိ
လက္ဖ၀ါးေတြနဲ႔ ကာကြယ္ဖုိ႔ ငါတုိ႔ ေနရစ္ခဲ့အုံးမယ္။

သြားႏွင့္ သူငယ္ခ်င္း
ကမာၻေျမရဲ႕ ေၾကကြဲျခင္း ဓာတ္ျပားထဲ
မင္းရဲ႕ ကဗ်ာေတြ မာတိကာ စီဖုိ႔
ငါတို႔ ေနရစ္ခဲ့အုံးမယ္။

သြားႏွင့္ သူငယ္ခ်င္း
ေက်ာင္းနံရံတ၀ုိက္
ေဒါင္း အလံ ျပန္စုိက္တဲ့ တေန႔
ငါတုိ႔ … … ။

ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေဟာင္း၊ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသမားေဟာင္း၊ နာမည္ေက်ာ္ စာေရးဆရာ တာရာမင္းေ၀ရဲ႕ စ်ာပနတြင္ (၈၈) မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသားမ်ားကုိယ္စား ကုိမင္းကုိႏုိင္မွ ဤကဗ်ာအား ရြတ္ဖတ္ ဂုဏ္ျပဳခဲ့ပါသည္။

တုိက္တုိက္ဆုိင္ဆုိင္ (၈၈) ႏွစ္ပတ္လည္ ေအာက္ေမ့ဖြယ္ ဒီမုိကေရစီေရး၊ လူ႕အခြင့္အေရးတုိ႔အတြက္ အသက္ေပးခဲ့ၾကရတဲ့ ရဟန္းရွင္လူ ေက်ာင္းသား ျပည္သူမ်ားအား ဂုဏ္ျပဳျခင္းဟုလည္း ထပ္တူ ျပဳႏုိင္ပါသည္။

Read More...

Saturday, July 07, 2007

ေဒါင္းမာန္ခ်ီ


ခြပ္ေဒါင္းေသြး
ရာဇ၀င္မွာ ဘယ္အခါမညႇိဳး
ရာဇ၀င္မွာ စံတင္ထား။

ဒီျပည္က ျဖစ္တဲ့ေသြး
မိစာၦေတြ ေဖာက္ရဲခဲ့ၿပီ
ဓား .. ဓားခ်င္း၊ လွံ .. လွံခ်င္း၊
စိန္ေခၚၿပီးမွ ဘြာမခတ္နဲ႔။

မ်ိဳးဆက္ေတြ လက္ကမ္းလုိ႔
တဆက္ၿပီး တဆက္ေျပာင္း

ေနာင္ေတာ္ေတြ ျပခဲ့တဲ့
ရဲရဲေတာက္ သစၥာတရား
မ်က္ရည္ေတြ စီးက်ပေစ
ဘယ္ေတာ့မွ မသုတ္ဘူး။

ေနာင္ေတာ္ေတြ လက္ဆင့္ကမ္း
တုိက္ပြဲေခၚသံ
ေနာင္လာေနာက္သား
ေကာင္းစားဖုိ႔ငွာ .....

ခြပ္ေဒါင္းဘ၀ တာ၀န္ေက်မွ
စည္ေျဗာသံေ၀ တညံညံနဲ႔
အသင္တုိ႔ကုိ အမွ်ေ၀မယ္။

Read More...

Monday, July 02, 2007

သူ႔မွာ အေၾကာက္တရားရွိတယ္


သူဟာ
အာဏာရွင္ကုိ
ဒူးေထာက္ဖုိ႔
မေျပာနဲ႔ ..........
ပူးေပါင္းဖုိ႔
မေျပာနဲ႔ ..........
ေၾကာက္ၿပီလား
ဘယ္ေတာ့မွ မေမးနဲ႔
အျမဲတမ္း ဟင့္အင္းနဲ႔
သူတုိ႔အတြက္ဆုိ
သံမဏိအျပံဳးပုိင္ရွင္။

သူဟာ
တုိ႔တေတြ
အေၾကာက္တရားက လြတ္ေျမာက္ဖုိ႔
ႀကိဳးစားေနဆဲ ..........
သူ႔ဘ၀ကုိ စေတးရဲတယ္
တုိ႔တေတြ
အမွန္တရားကုိ ျမတ္ႏုိးတတ္ဖုိ႔
လမ္းျပေနဆဲ ..........
သူ႔ဘ၀ကုိ ျမႇဳပ္ႏွံထားတယ္။
စံထားေလာက္တယ္
တုိ႔အားလုံးအတြက္
ေပးဆပ္ထားတဲ့ ေမတၱာရွင္။

ဒါေပမယ့္
တုိ႔တေတြ
မလြတ္ေျမာက္မွာကုိေတာ့
သူ ... အေၾကာက္ႀကီး ေၾကာက္ေနရွာတယ္။

ဒီအေၾကာက္တရားကုိ တြန္းလွန္ဖုိ႔
သူ႔မွာ
ယုံၾကည္ခ်က္ရွိတယ္
ခံယူခ်က္ရွိတယ္
ဥာဏ္ပညာရွိတယ္
အေတြ႔အၾကံဳရွိတယ္
စိတ္စြမ္းအားရွိတယ္
ခံႏိုင္ရည္ရွိတယ္

ဒီအေၾကာက္တရားကုိ တြန္းလွန္ဖုိ႔
သူ လုိေနတာ ........
သူ လုိေနတာ ........
တုိ႔တေတြပဲ
တုိ႔တေတြပဲ ။ ။

Read More...

Thursday, June 14, 2007

တြယ္တာလက္မ်ား

Goodbye!

သံေယာဇဥ္ႀကီးခဲ့ရတဲ့ ၿမိဳ႕ေလးေရ

ဆုိးသြမ္းခဲ့သမွ်နားလည္ေပးတဲ့ ၿမိဳ႕ေလးေရ

အမွန္တရားကုိ တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ေမြးျမဴေပးတဲ့ ၿမိဳ႕ေလးေရ

ခြဲသြားတဲ့သူေတြကုိျပန္လာႏုိးေစာင့္ဆုိင္းေနတဲ့ ၿမိဳ႕ေလးေရ


ေန၀င္ရာအရပ္လုိေက်ာခိုင္း

ေရွ႕ဆက္ဖုိ႔

ေရာင္နီလာရာေမွ်ာ္မွန္း တခါက

ဒီၿမိဳ႕ေလးဟာ ငါ႔ရဲ႕ပစ္ကြင္း


ဒါေပမယ့္ ၿမိဳ႕ေလးရယ္ .....

(မင္းကေတာ့)

မင္းသတ္မွတ္ခ်က္နဲ႔ မင္းဘာသာၿငိမ္သက္

ငါကပဲ ကုိယ့္လက္နက္နဲ႔ကုိယ္ေတာင္ ဘယ္လုိပစ္ရမွန္း

မသိတဲ့ေကာင္



ဒီလုိနဲ႔

လြမ္းမိသမွ် အတုိးမခ်ႏုိင္ေသးစြာ

ေမ့ေမ့ေလ်ာ့ေလ်ာ့



ဒီလုိနဲ႔

တခန္းရပ္ ဒီျပကြက္ၿပီးဆုံးႏုိင္ခ်ိန္

ပစ္ကြင္းရဲ႕ အလယ္ဗဟုိခ်က္ဆီ

အခ်က္တုိင္း

ငါ႔ရဲ႕လက္ညႇိဳးတေကြးတုိင္းဟာ

အႏုပညာေျမာက္ ဒ႑ာရီေတြ

ျပင္းအားမ်ားစြာၿငိမ္သက္ျခင္းမ်ိဳးနဲ႔

ခ်ိန္ရြယ္

ငါျပန္လာမွာပါ။


Goodbye!လုိ႔ ႏႈတ္ဆက္ခဲ့ၾကတဲ့လက္ေတြေလ

ျပန္ဆုံၾကမယ္။ ။

Read More...