ေလာင္စာဆီေစ်းႏႈန္းျမင့္တက္မႈကုိ အေျခခံ၍ ေပၚေပါက္လာခဲ့ရေသာ လူထုဆႏၵေဖာ္ထုတ္ပြဲမ်ားကုိ နအဖသည္ အာဏာရွင္တုိ႔၏ ထုံးစံအတုိင္း လက္နက္အင္အား၊ လူအင္အားတုိ႔ျဖင့္ ေၾကာက္ရြံ႕ေစမႈမ်ားအား ဖန္တီး၍ သူတုိ႔၏ လမ္းေၾကာင္းကုိ မမွိတ္မသုန္ ေဆာင္ရြက္ အၾကမ္းဖက္လ်က္ရွိေသာေၾကာင့္ သူတုိ႔၏ လုပ္ရပ္သည္ လတ္တေလာ ပစၥကၡအေျခအေနတြင္ အသာစီး ရသေယာင္ ရွိေနေပသည္။
ဆႏၵထုတ္ေဖာ္ပြဲေတြရဲ႕ေနာက္ကြယ္က နအဖရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ဟာ ဘာလဲ။ ဘယ္ကုိ ဦးတည္ေနတာလဲ။ သူ႔ရဲ႕ ဦးတည္ခ်က္ ကေတာ့ လယ္ျပင္ဆင္သြားသလုိ ရွင္းေနတာပါပဲ။
ဘယ္သူမွ အဖက္မလုပ္တဲ့ ညီလာခံဆုိတာႀကီးကုိ သူခုိးေရႊရတျပျပ လုပ္ခ်င္တယ္။ ႏုိင္ငံ့အေရးကုိ အသက္ေတြ၊ ဘ၀ေတြ ေပးၿပီး တုိက္ပြဲ၀င္ေနတဲ့သူေတြ လုံးလုံး အေရးမစုိက္တဲ့ ၅/၉၆ ဆုိတာႀကီးကုိ ေနရာေပး ၿခိမ္းေျခာက္ခ်င္တယ္။ ေၾကာက္ေစခ်င္တယ္။
စားၿပီးရင္းစားၿပီး စားပုိးမနင္ႏုိင္ေသးတဲ့ နအဖ စစ္အုပ္စုဟာ စီးပြားေရးပိတ္ဆုိ႔မႈေၾကာင့္ သူတုိ႔ရဲ႕ အဆီတ၀င္း၀င္း စားခြက္ေတြ ေပ်ာက္သြားေတာ့ ဦးသူစားစတမ္း၊ ႏုိင္သူစားစတမ္းဆုိၿပီး ဇာတ္တူသား စားေတာ့တာ အားလုံးအသိ။ ထပ္စားရင္ တပ္ပ်က္ေတာ့မယ့္ ကိန္းဆုိက္ေတာ့ လူထုဆီက ရသမွ်ညႇစ္ဖုိ႔ အၾကံကုန္ဂဠဳန္ဆားခ်က္ လုပ္ရေတာ့တာပါပဲ။
နအဖဟာ တခ်က္ခုတ္ ႏွစ္ခ်က္၊ သုံးခ်က္ျပတ္ဖုိ႔ အကြက္ဆင္လုိက္တာပါပဲ။ မွန္းခ်က္နဲ႔ ႏွမ္းထြက္ေရာ နအဖ ကုိက္ရဲ႕လား။
တစ္ေကာင္ေကၽြးၿပီး သုံးေလးေကာင္ စားခ်င္တဲ့ နအဖ …. ကုိယ္တုိင္ေရာ …… ပြဲသိမ္းတုိက္ကြက္ မမိဖုိ႔ ႀကိဳတင္ ျပင္ဆင္ထားၿပီးၿပီလား။ ငါလုိလူ ဇမၺဴမွာ ရွိလို႔လား ဆုိၿပီးေတာ့ ဘ၀င္ေလဟပ္ေနရင္ေတာ့ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ ၾသဘာ ေပးလုိက္ပါတယ္။ ဆက္သာလုပ္ … နအဖေရ …….
သူဆင္တဲ့ အကြက္ထဲမွာ က်ေနာ္တုိ႔ အသာစီးရလုိက္တာကေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ခ်စ္တဲ့ႏုိင္ငံက ျပည္သူေတြရဲ႕ မီးခဲျပာဖုံးျဖစ္ေနတဲ့ တရားမွ်တမႈ၊ လြတ္လပ္မႈ၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကုိ အာမခံႏုိင္တဲ့ ဒီမုိကေရစီစနစ္ကုိလုိလားတဲ့ စိတ္ဓာတ္ေတြ တေငြ႕ေငြ႕ ေတာက္ေလာင္ လာေနတာကုိ ထင္ထင္ရွားရွား ေတြ႕ျမင္လုိက္ရတာပဲ။ ေက်ာင္းသားမ်ိဳးဆက္ေတြဟာ ႏွိမ္နင္းေဖ်ာက္ဖ်က္လုိ႔မရ ရွင္သန္ေနဆဲ၊ မ်ိဳးဆက္တာ၀န္ေတြကုိ လက္ဆင့္ကမ္း သယ္ေဆာင္ေနဆဲ ဆုိတာကုိ ဂုဏ္ယူ၀မ္းေျမာက္စဖြယ္ ေတြ႕ျမင္ရတာ ဟာလည္း က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ ေအာင္ပြဲပါပဲ။
အမ်ိဳးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္၊ ၈၈ မ်ိဳးဆက္ ေနာင္ေတာ္မ်ား၊ ကုိထင္ေက်ာ္တုိ႔ ဦးေဆာင္သည့္အဖြဲ႕မ်ား၊ အစရွိသည့္ အားလုံးေသာ ဒီမုိကေရစီအင္အားစုမ်ား ေရွး႐ႈရာသည္ လူကုိ လူလုိသိသည့္ လူလုိဆက္ဆံသည့္ စနစ္ ေပၚထြန္းေရးပင္။
၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲ အႏုိင္ရ အမ်ိဳးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္၏ ရပ္တည္ခ်က္၊ ၈၈ မ်ိဳးဆက္ ေနာင္ေတာ္မ်ား၏ ရဲရဲေတာက္ တုိက္ပြဲေခၚသံ၊ ကုိထင္ေက်ာ္တုိ႔၏ ဘာမထီ စိန္ေခၚမႈမ်ား ............. ။
အားလုံးေသာ ဒီမုိကေရစီအင္အားစုမ်ားသည္ အႏၲိမရည္မွန္းခ်က္ျဖစ္ေသာ ဒီမုိကေရစီပန္းတုိင္ဆီသုိ႔ အဂၢမဟာဗ်ဴဟာ၊ မဟာဗ်ဴဟာ၊ နည္းဗ်ဴဟာ အစ အစ ရွိသည္တုိ႔ကုိ သက္ဆုိင္ရာ၊ ပုိင္ႏုိင္ရာ၊ အားသန္ရာ တာ၀န္မ်ားျဖင့္ ခ်ဥ္းကပ္ရာတြင္ .....................
ဒီမုိကေရစီ၏ အေျခခံျဖစ္ေသာ အျပန္အလွန္ေလးစားမႈကုိ ရင္၀ယ္ပုိက္၍ အျမင္မတူညီမႈမ်ားကုိ ေဆြးေႏြးျငင္းခုံျခင္း၊ ေ၀ဖန္ျခင္းတုိ႔ျဖင့္ တျဖည္းျဖည္း ရင့္က်က္ရွင္သန္၍ ဆက္လက္ ခ်ီတက္ရေပဦးမည္မွာ က်ေနာ္တုိ႔၏ သမုိင္းေပးတာ၀န္မ်ားပင္ ျဖစ္ေပသည္။
ေတာ္လွန္ေရး လႈပ္ရွားမႈမ်ားတြင္ လတ္တေလာ အေရးႀကီးသည့္ အေရးေပၚ ႏုိင္ငံေရးကိစၥမ်ားသည္ စိတ္ဓာတ္ေရးရာ အဓိက ရည္မွန္းခ်က္မ်ားကုိ ဖုံးအုပ္သြားဖြယ္ရာ သုိ႔မဟုတ္ ပ်က္ျပယ္သြားဖြယ္ရာရွိေသာ အႏၲရာယ္ႏွင့္ အျမဲတမ္း ၾကံဳေတြ႕ေနရပါသည္။ စိတ္ဓာတ္ေရးရာ ရည္မွန္းခ်က္မ်ားကုိ ပထမ ဦးစားေပးရမည္။ မပ်က္စီးေအာင္ လုပ္ရမည္ဟု ခုိင္မာစြာ တုိက္တြန္းေနရသည္မွာ ..................... (ဒီမုိကေရစီရွာပုံေတာ္ ၄)
Monday, August 27, 2007
တြဲလက္ေတြ မျဖဳတ္စတမ္း
Saturday, August 25, 2007
We are prisoners!
to know that the people of Burma remain prisoners in their own country"
..... PLEASE USE YOUR LIBERTY TO PROMOTE OURS .....
by Aung San Suu Kyi, Burma National Leader, 1991 Nobel Peace laureate
Wednesday, August 22, 2007
ဒီမုိကေရစီရွာပုံေတာ္ (၄)
ေတာ္လွန္ေရးဆုိသည္မွာ အစုိးရလမ္းစဥ္မ်ား သုိ႔မဟုတ္ လူမႈေရး လ်စ္လ်ဴ႐ႈမႈမ်ားေၾကာင့္ ရပ္တန္႔ေနရသည့္ လုိအပ္ေသာ ေျပာင္းလဲမႈ မ်ားကုိ အေကာင္အထည္ေဖာ္ရန္ မ်ိဳသိပ္မထားႏုိင္ေအာင္ ႏႈိးဆြတုိက္တြန္းေသာ စိတ္ဓာတ္ကုိ ေယဘုယ်အားျဖင့္ ေရာင္ျပန္ဟပ္ျခင္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ဤသုိ႔ေသာ ေျပာင္းလဲမႈမ်ားကုိ အၾကမ္းမဖက္ဘဲ ထိထိေရာက္ေရာက္ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ႏုိင္ရန္ ဒီမုိကေရစီ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားႏွင့္ လုပ္ထုံးလုပ္နည္းမ်ားတြင္ နည္းလမ္းမ်ား ေပးထားပါသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း တင္းၾကပ္ေသာ လမ္းစဥ္မ်ားမွ ေသြဖီမႈ မွန္သမွ်ကုိ ခြင့္မျပဳေသာ အာဏာရွင္စနစ္သည္ ေျပာင္းလဲမႈကုိ ရြံ႕မုန္းပါသည္။ သေဘာထား ကြဲလြဲပုိင္ခြင့္ကုိ၎၊ သေဘာထားကြဲလြဲမႈကုိ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ေျဖရွင္းရမည့္ တာ၀န္ကုိ၎၊ ဒီမုိကေရစီက အသိအမွတ္ ျပဳထားပါသည္။
အာဏာရွင္အစိုးရတုိ႔ကမူ ၎တုိ႔၏ ၀ါဒသေဘာတရားႏွင့္ လုပ္ရပ္မ်ားအား ေ၀ဖန္သည္ကုိ တုိက္ပြဲ၀င္ရန္ စိန္ေခၚေနျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ယူဆၾကပါသည္။ အတုိက္အခံလုပ္ျခင္းမွာ ထိပ္တုိက္ရင္ဆုိင္ေတြ႕မႈကုိ လုိလားျခင္းသာ ျဖစ္သည္ဟု ျမင္၍ ရင္ဆုိင္ေတြ႕မႈကုိ အၾကမ္းဖက္ေသာ ပဋိပကၡဟု အဓိပၸာယ္ ဖြင့္ဆုိထားၾကပါသည္။ စစ္မွန္ေသာ ေဆြးေႏြးမႈျဖင့္ ေျဖရွင္းႏုိင္ရန္ ဦးတည္၍ အဓိက သေဘာထား ကြဲလြဲခ်က္မ်ားကုိ ပြင့္လင္းစြာ အျပန္အလွန္ ေစ့စပ္ျခင္းသည္ ရင္ဆုိင္ေတြ႕မႈပင္ ျဖစ္သည္ဟူေသာ သေဘာကုိ ခ်ဳပ္ခ်ယ္လုိစိတ္ ရွိသူတုိ႔က နားမလည္ႏုိင္ၾကပါ။ အတင္းအဓမၼ လုပ္ခုိင္းသည့္စနစ္အေပၚတြင္ တည္ေဆာက္ထားေသာ အာဏာဟူသည္မွာ မလုံျခံဳ မခုိင္ျမဲေသာေၾကာင့္ သေဘာထား ကြဲလြဲသူအားလုံးကုိ ေခ်မႈန္းရန္ လုိအပ္ေသာအျဖစ္သုိ႔ ေရာက္ရွိသြားရပါသည္။
ျပည့္၀ေသာ ဒီမုိကေရစီ ေဘာင္အတြင္း၌မူ ဆန္႔က်င္ကန္႔ကြက္မႈ၊ သေဘာထားကြဲလြဲမႈ စသည္တုိ႔သည္ အေျပာင္းအလဲ မလုိလားေသာ၀ါဒ ေရွးေဟာင္းအယူအဆ စသည္တုိ႔ႏွင့္ အက်ိဳးရွိစြာ ယွဥ္တြဲ၍ ရွင္သန္ႏုိင္ပါသည္။ ဤကဲ့သုိ႔ အတူရွင္သန္ႏုိင္ရန္ ဥပေဒ၊ စည္းကမ္း႐ုိေသေလးစားမႈႏွင့္ ပုဂၢလိက အခြင့္အေရး ေလးစားမႈတုိ႔ကုိ မွ်တေအာင္ လုပ္ေပးရသည့္ လုိအပ္ခ်က္ကုိ ေယဘုယ်အားျဖင့္ အသိအမွတ္ျပဳရမည္ ျဖစ္ပါသည္။
"ၿငိမ္၀ပ္ပိျပားေရး" ဟူေသာ စကားကုိ ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္ရာတြင္ ဆင္ေျခေပးသည့္အေနျဖင့္ မၾကာခဏ အလြဲသုံးစား လုပ္ၾကသျဖင့္ အာဏာရွင္စနစ္ ႀကီးစုိးေသာ ႏုိင္ငံမ်ားတြင္ ဤစကားအသုံးအႏႈန္းကုိ မယုံသကၤာ ျဖစ္လာၾကပါသည္။ ထင္ရွားေသာ ျမန္မာစာေရးဆရာႀကီး တစ္ဦးသည္ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္အနည္းငယ္ခန္႔က "ၿငိမ္၀ပ္ပိျပားေရး" ႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ ေရးသားခဲ့ပါသည္။ စကားတလုံးခ်င္း ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာ ၾကည့္ေသာအခါတြင္ ၿငိမ္ေနရမည္၊ ၀ပ္တြားေနရမည္၊ ပိေစရမည္၊ ျပားေစရမည္ဟု အဓိပၸာယ္ရသျဖင့္ ႏုိးၾကားတက္ႂကြ တုိးတက္ေသာ ႏုိင္ငံသားတုိ႔ ေပၚေပါက္လာျခင္းကုိ ဟန္႔တားသည့္ မလုိလားအပ္ေသာ အေျခအေန ျဖစ္လာေစမည္ဟု မွတ္ခ်က္ခ်ခဲ့ပါသည္။
"ဥပေဒ" ဟူသည္ တရားမွ်တမႈႏွင့္ ထပ္တူထပ္မွ်ျဖစ္ၿပီး တရားမွ်တမႈ ရွိျခင္းေၾကာင့္ ျပည္သူျပည္သားမ်ား ေက်ေက်နပ္နပ္ႏွင့္ ၿငိမ္သက္ေနၾကေသာ "ၿငိမ္၀ပ္ပိျပားမႈ" မ်ိဳးသာလွ်င္ မြန္ျမတ္ပါသည္။ ဥပေဒကုိ အစုိးရ၏ ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္ေသာ ကိရိယာအျဖစ္ အသုံးျပဳျခင္းသည္ အာဏာရွင္စနစ္၏ အမ်ားသိၾကန္အင္ လကၡဏာတရပ္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ဥပေဒ လုပ္ထုံးလုပ္နည္းအတုိင္း ျဖစ္ေစရန္ အာမခံေပးမည့္ အမ်ားသေဘာတူ ေရြးခ်ယ္တင္ေျမႇာက္ထားသည့္ ဥပေဒျပဳလြႊတ္ေတာ္ႏွင့္ သီးျခားလြတ္လပ္ေသာ တရားစီရင္ေရးမ႑ိဳင္ မရွိပါက အာဏာပုိင္တုိ႔သည္ ၎တုိ႔ထင္သလုိ ထုတ္ျပန္ထား၍ လက္ခံႏုိင္ေလာက္ေသာ တရားမွ်တမႈ စံသတ္မွတ္ခ်က္ အားလုံးႏွင့္ ေျပာင္ေျပာင္ႀကီး ဆန္႔က်င္သည့္ အမိန္႔မ်ားကုိ "ဥပေဒ" သေဘာျဖင့္ က်င့္သုံးႏုိင္ပါသည္။ တုိင္းႏုိင္ငံ တႏုိင္ငံတြင္ အာဏာရွိသူမ်ား အဆင္ေျပေစရန္ ဥပေဒသစ္မ်ားကုိ ျပ႒ာန္းႏုိင္ပါက၎၊ ဥပေဒေဟာင္းမ်ားကုိ ေျပာင္းလဲႏုိင္ပါက ၎၊ ႏုိင္ငံသူႏုိင္ငံသားမ်ား လုံျခံဳမႈ ရရွိႏုိင္မည္ မဟုတ္ပါ။
ဤအခ်က္ကုိ ေရွးထုံးတမ္းစဥ္လာအရ အသိအမွတ္ျပဳထားျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္းကုိ အပရိဟာနိယတရားမ်ားက ထင္ရွားေစပါသည္။ ၎တရားတပါးအရ အညီအၫြတ္ ပညတ္ထားေသာ ဥပေဒမ်ားကုိ အလြယ္တကူ ပယ္ဖ်က္ျခင္း၊ အညီအၫြတ္ ပညတ္ထားျခင္း မရွိေသာ ဥပေဒမ်ားကုိ အလြယ္တကူ ျပ႒ာန္းျခင္းတုိ႔မွ ေရွာင္ၾကဥ္ရမည္ ျဖစ္ပါသည္။
ဗုဒၶဘာသာ အယူအဆတြင္ ဥပေဒသည္ တရားဓမၼအေပၚတြင္ အေျခခံပါသည္။ အကာအကြယ္ကင္းမဲ့ေသာ ျပည္သူလူထု အေပၚတြင္ ၾကမ္းတမ္းခက္ထန္ တင္းမာေသာ စည္းမ်ဥ္းမ်ား ျပ႒ာန္းႏုိင္ေသာ အာဏာအေပၚတြင္ အေျခခံျခင္း မဟုတ္ပါ။ စနစ္တခု၏ တရားမွ်တမႈကုိ မွန္ကန္စြာ တုိင္းတာရာတြင္ အင္အားအနည္းဆုံးျဖစ္သူတုိ႔အား ကာကြယ္ရန္ မည္မွ် အာမခံ ထားသည္ကုိ ၾကည့္၍ တုိင္းတာရမည္ ျဖစ္ပါသည္။
တရားမွ်တမႈမရွိေသာ ေနရာေဒသတြင္ စိတ္ခ်ရေသာ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈလည္း မရွိႏုိင္ပါ။ အာဏာရွင္စနစ္ႏွင့္ ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈမ်ားကုိ ေနာက္ဆုံး မခံႏုိင္ေတာ့သည့္ အဆုံးတြင္ အားကုိးစရာဟူ၍ သူပုန္ထရန္သာ ရွိေတာ့သည့္အျဖစ္အထိ ေရာက္မလာေစရန္အတြက္ လူ႔အခြင့္အေရးမ်ားကုိ တရားဥပေဒစုိးမုိးမႈျဖင့္ ကာကြယ္ထားရမည္ဟု ကမာၻ႔လူ႔အခြင့္အေရး ေၾကညာစာတမ္းက အသိအမွတ္ ျပဳထားပါသည္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဟူသည္မွာ အတုိက္အခံအားလုံး ႏႈတ္ဆိတ္ေနျခင္း ျဖစ္သည္ဟူ၍၎၊ လုံျခံဳေရးဟူသည္မွာ မိမိတုိ႔ အာဏာ တည္ျမဲေရးကုိ ေသခ်ာေအာင္ ျပဳလုပ္ျခင္း ျဖစ္သည္ဟူ၍၎ အဓိပၸာယ္ေကာက္ယူၾကေသာ သေဘာထားက်ဥ္းေျမာင္းသူ တုိ႔ကသာလွ်င္ လူ႔အခြင့္အေရးသည္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္ လုံျခံဳေရးတုိ႔၏ လုိအပ္ေသာ အေျခခံျဖစ္သည္ဟူေသာ အခ်က္ကုိ ျငင္းဆုိၾကမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ျမန္မာတုိ႔သည္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္ လုံျခံဳေရးသေဘာကုိ ေအးျမေသာအရိပ္ႏွင့္ တြဲဖက္ထားၾကပါသည္။
သစ္ပင္၏အရိပ္သည္ ေအးျမေပသည္
ထုိထက္ မိဘ၏အရိပ္သည္ ပုိ ေအးျမ၏
ထုိထက္ ဆရာသမား၏အရိပ္သည္ ပုိ၍ပင္ ေအးျမ၏
ထုိတက္ မင္း၏အရိပ္မွာ ပုိ၍ပင္သာ ေအးျမေပသည္။
သုိ႔ေသာ္ အေအးျမဆုံးမွာ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရား၏အရိပ္ပင္ ျဖစ္ေပသည္။
ထုိ႔ေၾကာင့္ ျပည္သူလူထုကုိ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္ လုံျခံဳေရးဟူသည့္ ေအးျမေသာအရိပ္အာ၀ါသ ေပးႏုိင္ရန္အတြက္ အုပ္ခ်ဳပ္သူတုိ႔သည္ ဗုဒၶရွင္ေတာ္၏ အဆုံးအမၾသ၀ါဒမ်ားကုိ လုိက္နာရမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ယင္းၾသ၀ါဒမ်ားထဲတြင္ သစၥာရွိျခင္း၊ က႐ုဏာထားျခင္းႏွင့္ တရားဓမၼ ေစာင့္စည္းျခင္းတုိ႔သည္ အဓိက ျဖစ္ပါသည္။ ဤသုိ႔ေသာ အရည္အခ်င္းမ်ား အေပၚတြင္ အေျချပဳေသာ အစုိးရကုိ ရရွိရန္ ရည္ရြယ္၍ ျမန္မာျပည္သားတုိ႔က ဒီမုိကေရစီ တုိက္ပြဲ၀င္ေနျခင္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။
ေတာ္လွန္ေရး လႈပ္ရွားမႈမ်ားတြင္ လတ္တေလာ အေရးႀကီးသည့္ အေရးေပၚ ႏုိင္ငံေရးကိစၥမ်ားသည္ စိတ္ဓာတ္ေရးရာ အဓိက ရည္မွန္းခ်က္မ်ားကုိ ဖုံးအုပ္သြားဖြယ္ရာ သုိ႔မဟုတ္ ပ်က္ျပယ္သြားဖြယ္ရာရွိေသာ အႏၲရာယ္ႏွင့္ အျမဲတန္း ၾကံဳေတြ႕ေနရပါသည္။ စိတ္ဓာတ္ေရးရာ ရည္မွန္းခ်က္မ်ားကုိ ပထမ ဦးစားေပးရမည္။ မပ်က္စီးေအာင္ လုပ္ရမည္ဟု ခုိင္မာစြာ တုိက္တြန္းေနရသည္မွာ စိတ္ကူးယဥ္၀ါဒကုိသာ ထုတ္ေဖာ္ေနျခင္း မဟုတ္ဘဲ တိရစာၦန္ဥယ်ာဥ္ ၀တၳဳထဲမွ အျဖစ္မ်ိဳး ေပၚေပါက္မလာႏုိင္ေအာင္ အကာအကြယ္ေပးရန္ လုိအပ္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။ (ၿဗိတိသွ် စာေရးဆရာႀကီး ေဂ်ာ့အုိ၀ဲလ္ ေရးသားေသာ) တိရစာၦန္ဥယ်ာဥ္ ၀တၳဳတြင္ စနစ္သစ္ကုိ တည္ေထာင္သူတုိ႔သည္ အစပထမတြင္ စိတ္အားထက္သန္စြာ တက္တက္ႂကြႂကြ ျပဳျပင္ေရးမ်ား ျပဳလုပ္ၾကေသာ္လည္း ေနာက္ပုိင္းတြင္မူ ၎တုိ႔ အစားထုိးလုိက္ေသာ စနစ္ေဟာင္း၏ မႏွစ္ၿမိဳ႕ဖြယ္ရာ အက်င့္စ႐ုိက္မ်ားကုိ လက္ခံ က်င့္သုံးလာၾကပါသည္။ ျမန္မာျပည္သားတုိ႔သည္ အစုိးရစနစ္ကုိသာ ေျပာင္းလဲလုိသည္ မဟုတ္ဘဲ ႏုိင္ငံေရး တန္ဖုိးထားမႈမ်ားကုိပါ ေျပာင္းလဲလုိပါသည္။
"အစုိးရ၏ အေျခခံအုတ္ျမစ္သည္ အႂကြင္းမဲ့အာဏာျဖစ္သည္" ဟူေသာ အယူအဆကုိ အယုံအၾကည္ရွိျခင္းသည္ ႏုိင္ငံေရးအာဏာ၏ အရင္းခံ အင္အားျဖစ္သည္ဟူေသာ အယူအဆျဖင့္ အစားထုိးမွသာလွ်င္ အာဏာရွင္စနစ္၏ စိတ္မခ်မ္းေျမ့စရာ အေမြအႏွစ္မ်ားကုိ ဖယ္ရွားႏုိင္မည္ ျဖစ္ပါသည္။
တုိင္းျပည္၏ ကံၾကမၼာကုိ အဆုံးအျဖတ္ေပးႏုိင္ေသာ ျပည္သူတုိ႔၏ အခြင့္အေရးႏွင့္ စြမ္းရည္မ်ားအေပၚတြင္ အယုံအၾကည္ရွိျခင္း၊ အစုိးရႏွင့္ ျပည္သူအၾကား အျပန္အလွန္ ယုံၾကည္ျခင္း၊ လြတ္လပ္မႈႏွင့္ လူ႔အခြင့္အေရး သေဘာတရား မူ၀ါဒမ်ားအေပၚတြင္ အယုံအၾကည္ရွိျခင္း စသည္တုိ႔ လုိအပ္ပါသည္။ ဗုဒၶဘာသာ အယူအဆမ်ားအရ မြန္ျမတ္ေသာ အက်င့္သီလ သေဘာတရားမ်ားတြင္ အယုံအၾကည္ရွိေသာ သဒၶါစိတ္သည္ ေလာကီခ်မ္းသာမႈထက္သာေသာ ေလာကုတၱရာခ်မ္းသာမႈ ရရွိရန္အတြက္ ပထမဆုံးေသာ လုိအပ္ခ်က္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ အယုံအၾကည္ကင္းမဲ့မႈႏွင့္ မေသခ်ာမႈတုိ႔ကုိ ၾကာရွည္ခံစားေနရေသာ လူ႔အဖြဲ႕အစည္းအတြင္းသုိ႔ ဤသုိ႔ေသာ ယုံၾကည္မႈမ်ိဳးကုိ သြတ္သြင္းရာ၌ ဆႏၵအာ႐ုံကုိ အားကုိးျခင္းမျပဳဘဲ အသိဥာဏ္အရ သေဘာေပါက္ လက္ခံလာေစရန္ ေဆာင္ရြက္ျခင္းသည္ ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီ ေတာ္လွန္ေရး၏ အႏွစ္သာရ ျဖစ္ပါသည္။ ကုိယ္က်င့္တရားဆုိင္ရာ ကမာၻ႔စံ သတ္မွတ္ခ်က္ မ်ားႏွင့္အညီျဖစ္ေသာ အေျပာင္းအလဲမ်ားကုိ ဦးတည္သည့္ ေတာ္လွန္ေရးပင္ ျဖစ္ပါသည္။
ဒီမုိကေရစီ ရွာပုံေတာ္ဖြင့္ရာတြင္ ျမန္မာျပည္သားတုိ႔သည္ ၎တုိ႔တုိင္းျပည္ ျပင္ပတြင္ရွိေသာ ႏုိင္ငံေရးသီအုိရီ အယူအဆႏွင့္ လက္ေတြ႕ က်င့္စဥ္မ်ားကုိ ေလ့လာ႐ုံမွ်သာမက ၎တုိ႔၏ ပတ္၀န္းက်င္ အေျခအေန အသြင္အျပင္ကုိ ျဖစ္ေပၚလာေစမည့္ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာႏွင့္ အသိဥာဏ္ အေတြးအေခၚပုိင္းဆုိင္ရာ တန္ဖုိးထားမႈမ်ားကုိလည္း ေလ့လာၾကပါသည္။
တုိင္းျပည္တျပည္၏ ယဥ္ေက်းမႈ၊ လူမႈေရးႏွင့္ နုိင္ငံေရး တုိးတက္ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈသည္ အစဥ္အျမဲ လႈပ္ရွားေျပာင္းလဲေနေသာျဖစ္စဥ္ ျဖစ္ေၾကာင္း ျမန္မာျပည္သားတုိ႔ ပင္ကုိယ္သဘာ၀စိတ္က နားလည္ သေဘာေပါက္ၾကပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ တုိးတက္ဖြံ႔ၿဖိဳးႏုိင္ရန္အတြက္ ထုံးတမ္းစဥ္လာမ်ား၊ တီထြင္စမ္းသပ္မႈမ်ား၊ အယူအဆ အေဟာင္းမ်ားႏွင့္ အသစ္မ်ားကုိ ဓမၼဓိ႒ာန္က်က် တန္ဖုိးျဖတ္မႈမ်ားကုိ အသုံးျပဳၾကရမည္ကုိ သေဘာေပါက္ၾကပါသည္။ အတိတ္ကာလကုိ တည္ၾကည္ ေျဖာင့္မတ္သိမ္ေမြ႕စြာ အကဲျဖတ္မႈႏွင့္ ပစၥဳပၸန္ကာလကုိ လိမၼာပါးနပ္စြာ အကဲျဖတ္မႈတုိ႔အား ညီၫြတ္ေစ (သဟဇက္) ရန္ လုိအပ္သည့္ အသိတရားအတုိင္း ဒီမုိကေရစီ လုိလားသူအားလုံးက လႈပ္ရွားေနသည္ဟု ဆုိလုိျခင္းမဟုတ္ပါ။
သုိ႔ေသာ္ ဤလႈပ္ရွားမႈသည္ အသိဥာဏ္ဆုိင္ရာ အခက္အခဲမ်ားကုိ အေျမာ္အျမင္ရွိရွိ ရဲရဲရင့္ရင့္ႏွင့္ ရင္ဆုိင္ႏုိင္စြမ္းကုိ ရွိေစသည့္ သေဘာထား ျပည့္၀မႈျဖင့္ ႂကြယ္၀လ်က္ရွိပါသည္။ အဆက္မျပတ္ စိတ္ဓာတ္ေရးရာတုိက္ပြဲမ်ား ဆင္ႏႊဲရန္အတြက္ ခံႏုိင္ရည္ ရွိပါသည္။ မုန္းတီးမႈ၊ တယူသန္ျဖစ္မႈ၊ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကင္းမဲ့မႈစသည့္ အင္အားစုမ်ားကုိ ၾကံ့ၾကံ့ခံႏုိင္ရန္ လုိအပ္ေသာ ႐ုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာ ခံႏုိင္ရည္လည္း ရိွပါသည္။
အားရွိဖြယ္ရာ အေကာင္းဆုံးအခ်က္မွာ ဒီမုိကေရစီတုိက္ပြဲ၏ အဓိကတြန္းအားသည္ အာဏာရရန္၊ လက္စားေခ်ရန္၊ ဖ်က္ဆီးရန္ အာသာျပင္းျပမႈ မဟုတ္ဘဲ လြတ္လပ္မႈ၊ တရားမွ်တမႈႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကုိ တကယ္တမ္း ႐ုိေသေလးစားေရးပင္ ျဖစ္ပါသည္။
ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ဒီမုိကေရစီရွာပုံေတာ္သည္ ျပည္သူတုိ႔က ကမာၻ႔အဖြဲ႔အစည္းတြင္ လြတ္လပ္ေသာ၊ တန္းတူညီတူ အဖြဲ႔အ၀င္မ်ားအျဖစ္ ျပည့္၀စြာ အဓိပၸာယ္ရွိရွိ ေနထုိင္ႏုိ္င္ရန္ ႐ုန္းကန္မႈႀကီးပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ဤသည္မွာ မိမိတုိ႔၏ စိတ္ဓာတ္သည္ မိမိတုိ႔သဘာ၀၏ ခၽြတ္ယြင္းခ်က္မ်ားအား ေက်ာ္လြန္ႏုိင္ေၾကာင္းကုိ ထင္ရွားေစရန္ လူသားတုိ႔ အဆက္မျပတ္ ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္ေနမႈ၏ အစိတ္အပုိင္း တခုပင္ျဖစ္ပါသည္။
Saturday, August 18, 2007
Wednesday, August 15, 2007
သုညေတြရဲ႕ ျမင္းခြာသံမ်ား
ဓာတ္ဆီ ၂၅၀၀ိ/-၊ ဒီဇယ္ဆီ ၃၀၀၀ိ/-၊ CNG ၉၀၀၀ိ/-၊ ဟုတ္ကဲ့ အျပင္ေမွာင္ခုိေစ်းကြက္က ေလာင္စာဆီေစ်းႏႈန္းေတြ ခ်ေရးေနျခင္း မဟုတ္ပါ။ ဘယ္သူဘယ္၀ါ၊ ဘယ္ဌာနကမွ တိတိပပ တာ၀န္မခံထားဘဲ အေရးေပၚ ထုတ္ျပန္လုိက္တဲ့ … ဒီကေန႔ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လ (၁၅) ရက္ေန႔ကစၿပီး ေစ်းႏႈန္းတက္သြားတဲ့ …
အဆုိးဆုံးက CNG ေစ်းပါပဲ။ တခါထည့္ ၁၈၀၀ိ/- ကေန အခု ၉၀၀၀ိ/- ျဖစ္သြားေတာ့ ငါးဆေတာင္ ခုန္တက္ပစ္လုိက္တာ ….. နဂုိထဲက တေမ့တေမာ တန္းစီရလုိ႔ ညစ္ေနၾကတဲ့ လုိင္းကားေတြခမ်ာ မတက္ခ်င္တက္ခ်င္နဲ႔ တက္လုိက္တာ အရင္ ၄၀ိ/- ခရီးကုိ ၁၀၀ိ/- (ဘယ္စီးစီး ၁၀၀ိ/-) ခရီးေ၀းရင္ ဂိတ္စ၊ ဂိတ္ဆုံးဆုိရင္ ၃၀၀ိ/- တဲ့ဗ်ား။
အထိနာဆုံးက လက္လုပ္လက္စားေတြ၊ ၀န္ထမ္းေတြပါပဲ။ အသြားအျပန္ ၆၀၀ိ/ ဆုိတာနဲ႔ပဲ က်န္တဲ့ပုိက္ဆံနဲ႔ ဘယ္လုိ သမုဒၵရာ ၀မ္းတထြာ ျဖည့္ရမွာလဲ။
ကုန္သည္၊ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္၊ အခု လုိင္းကားပုိင္ရွင္ေတြကေတာ့ အထိနာလွတယ္လုိ႔ မဆုိႏုိင္ပါဘူး။ အခုပဲ အစိုးရက ေလာင္စာဆီေစ်း တက္လုိ႔ သူတုိ႔လည္း လုိက္တက္ရတာပါဆုိ ျပႆနာတ၀က္ ေျဖရွင္းၿပီးသား ျဖစ္သြားပါၿပီ။ က်န္တဲ့ ၀ယ္လုိအား က်သြားႏုိင္မႈကုိေတာ့ ကုိယ့္နည္းကုိယ္ဟန္နဲ႔ လုိက္ေလ်ာညီေထြ ေျဖရွင္းႏုိင္ရင္ ၿပီးၿပီ။ အကြက္ျမင္တတ္ရင္ ကြက္ေက်ာ္႐ုိက္ၿပီး တြက္ေရးနဲ႔ စက္သူေဌးျဖစ္ကိန္းပါပဲ။
ဘယ္ႏုိင္ငံမွာမဆုိ တုိင္းျပည္မွာ တစ္ခုခုျပႆနာျဖစ္ရင္ ျပည္သူေတြကေတာ့ အစုိးရေခါင္း ပုံခ်ၾကတာခ်ည္းပဲ။ က်ေနာ္တုိ႔ ႏုိင္ငံ မွာေတာ့ အစုိးရလုပ္ခ်င္တာမွန္သမွ် လုပ္လုိက္တာမွန္သမွ်ရဲ႕ အက်ိဳးဆက္ဆုိးေတြကုိ ျပည္သူေတြခ်ည္းပဲ လွိမ့္ခံေနရတာပါပဲ။
စစ္မွန္တဲ့အစုိးရဆုိရင္ လုပ္ကုိလုပ္ရမယ့္ အခ်က္ေတြ ရွိပါတယ္။
ပထမ - ျပည္သူလူထုကုိ ႀကိဳတင္အသိေပး ေၾကညာေပးရမယ္။
ဒုတိယ - ဘာေၾကာင့္ ဒီလုိလုပ္ဖုိ႔ ဆုံးျဖတ္ရတာလဲ။ အဲဒီမွာ အေၾကာင္းအက်ိဳး ခုိင္လုံရမယ္။ တုိင္းျပည္ရဲ႕ ႏုိင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး က႑အသီးသီးကုိ အားလုံး ဆီေလ်ာ္စြာ ခ်ိတ္ဆက္ျပႏုိင္တဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္ ျဖစ္ရမယ္။
အခုျပန္ၾကည့္ရင္ ပထမအခ်က္ကုိ လုံး၀ပ်က္ကြက္တယ္။ ဒုတိယအခ်က္ကလည္း ထုိနည္းလည္းေကာင္း။ ေနာက္ ဘယ္အခ်ိန္ မွာမွ ရွင္းလင္းမွာလဲ။
ႏုိင္ငံတကာရဲ႕ ေစ်းႏႈန္းနဲ႔ ယွဥ္ၿပီးေတာ့ ကမာၻ႕ႏုိင္ငံေတြမွာ ၁ ဂါလံ ေဒၚလာဘယ္ေလာက္နဲ႔ ေရာင္းေနပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ႏုိင္ငံမွာ ေစ်းႏႈန္း ထပ္ျမႇင့္တာေတာင္မွ သူတုိ႔ရဲ႕ ေပါက္ေစ်းေအာက္မွာပဲ ရွိပါတယ္ ဆုိတဲ့အေျပာမ်ိဳးေတာ့ ငါ့စကားႏြားရ ေျပာလုိ႔မရပါဘူး။
လုိရင္းကေတာ့ ျပည္သူကုိ လူလုိသူလုိ / တုိင္းျပည္ရဲ႕ ရင္ႏွစ္သည္းခ်ာေတြလုိ သေဘာမထားဘဲ ကၽြန္သေဘာက္လုိ ဆက္ဆံ ေနတာပဲ။ ဖိႏွိပ္ေနတာပဲ။
Bus Line ေတြရဲ႕ ဒီကေန႔ သတ္မွတ္လုိက္တဲ့ ယာဥ္စီးခဟာ သာမန္လက္လုပ္လက္စား / ၀န္ထမ္းေတြ ေတာင့္ခံႏုိင္တဲ့ အင္အား မရွိေတာ့ပါဘူး။
ၿငိမ္ခံႏုိင္ဖုိ႔ အားေလးေတာင္ မခ်န္ေပးႏုိင္ေတာ့ဘူးဆုိေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔အတြက္ ေရြးစရာတလမ္းပဲရွိတယ္။ ဘယ္လုိ ဆန္႔က်င္မလဲ။
က်ေနာ္တုိ႔
ကုိယ္ပုိင္တဲ့ ေျခေထာက္ကုိပဲ အားကုိးရမယ္။
အလုပ္ရွိရာကုိ ေျခလ်င္ေလွ်ာက္သြားရမယ္။
ေျခလ်င္ေလွ်ာက္ၿပီး ႐ုံးတက္ရမယ္။
က်ေနာ္တို႔အားလုံး စုစုစည္းစည္းနဲ႔ ေျခလ်င္ခ်ီတက္ပြဲ လႈပ္ရွားမႈမ်ားျဖင့္ လက္ရွိအေနအထားကုိ တြန္းလွန္ဆန္႔က်င္ၾကပါစုိ႔။
Tuesday, August 14, 2007
၀ိေရာဓိမ်ားႏွင့္ စကားစျမည္ (၂)
Saturday, August 11, 2007
ဒီမုိကေရစီရွာပုံေတာ္ (၃)
ဒီမုိကေရစီဟူသည္မွာ အစုိးရပုံစနစ္တခု မွ်သာမကေသးဘဲ လူတဦးခ်င္းကုိ ႐ုိေသေလးစားသည့္ အေပၚ၌ အေျခခံထားေသာ လူမႈေရးႏွင့္ သေဘာတရား ေရးရာတုိ႔အား စုစည္းေပါင္းစပ္ထားေသာ စနစ္ျဖစ္သည္ဟု ျမန္မာျပည္သားတုိ႔က ယူဆထား ၾကပါသည္။ ၎တုိ႔ကုိ မည္သည့္အတြက္ ဒီမုိကေရစီကုိ လုိလားၾကပါသနည္းဟု ေမးေသာအခါ၌ ႏုိင္ငံေရးတြင္ စိတ္၀င္စားမႈ အနည္းဆုံးသူတုိ႔ကပင္ "က်ေနာ္တုိ႔အေနနဲ႔ကေတာ့ ကုိယ့္ဘာသာကုိယ္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္၊ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ကုိယ့္အလုပ္ကုိယ္ လုပ္ခ်င္တာပါပဲ။ ဘယ္သူ႕ကုိမွ ဒုကၡမေပးခ်င္ပါဘူး။ မေၾကာက္မရြံ႕ မစုိးရိမ္ရပဲ အသင့္အတင့္ စားေသာက္ေနထုိင္ႏုိင္ေအာင္ အသက္ေမြး ၀မ္းေက်ာင္းကေလး တခုေလာက္သာ လုိခ်င္တာပါ" လုိ႔ ေျဖၾကားမွာ ျဖစ္ပါသည္။
တနည္းအားျဖင့္ဆုိေသာ္ ခ်ိဳ႕တဲ့မႈ၊ ေၾကာက္ရြံ႕ရမႈ ကင္းေ၀း၍ ေအးခ်မ္းတည္ၿငိမ္ သိကၡာရွိေသာ ဘ၀မ်ိဳးကုိ အာမခံႏုိင္မည့္ အေျခခံ လူ႕အခြင့္အေရးမ်ားကုိ ျမန္မာျပည္သားတုိ႔က လုိလားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ဒီမုိကေရစီသီခ်င္းမ်ားတြင္လည္းယင္းသုိ႔ေသာ ျပင္းျပသည့္ တမ္းတခ်က္မ်ားကုိ ေဖာ္ျပထားပါသည္။ "ထမင္းစားေသာ စက္႐ုပ္မ်ားထဲမွာ စုိးစဥ္းမွ်ေတာင္ တုိ႔မပါ၊ လူတုိင္း လူတုိင္း လူ႕အခြင့္အေရး ရွိသင့္တယ္" "႐ုိင္းစုိင္းတဲ့ ေတာတိရစာၦန္မ်ားလည္း မဟုတ္၊ အားလုံးက အသိနဲ႔ လူေတြ၊ လက္နက္ျပ ၿခိမ္းေျခာက္ကာ အုပ္ခ်ဳပ္မႈ ရပ္တန္းက ရပ္သင့္ၿပီေလ၊ အေရးအခင္းတုိင္း ေသနတ္နဲ႔ ေျဖရွင္းလုိ႔ေတာ့ ျမန္မာျပည္မွာ လူသာကုန္မေလ။"
လူ႕အခြင့္အေရး ျပႆနာသည္ ဒီမုိကေရစီ လႈပ္ရွားမႈ၏ အဓိက အစိတ္အပုိင္းတစ္ခု ျဖစ္လာေသာအခါ၌ အစုိးရ သတင္းဌာနမ်ားက လူ႕အခြင့္အေရး အယူအဆ တခုလုံးကုိ ျပက္ရယ္ျပဳ ႐ႈတ္ခ်၍ ဓေလ့ထုံးတမ္းစဥ္လာ တန္ဖုိးထားမႈမ်ားႏွင့္ မကုိက္ညီေသာ အေနာက္တုိင္း အသုံးအေဆာင္မွ်သာ ျဖစ္သည္ဟု စတင္ သမုတ္လာၾကသည္မွာလည္း ႀကိဳတင္ခန္႔မွန္းႏုိင္ေသာ အခ်က္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ သတၱ၀ါမ်ားအနက္ လူသားစင္စစ္သာလွ်င္ အဆင့္အျမင့္ဆုံး အေျခအေနျဖစ္ေသာ ဘုရားအျဖစ္ကုိ ရရွိႏုိင္သျဖင့္ လူသားအား အလြန္တန္ဖုိးထားသည့္ ျမန္မာ့႐ုိးရာယဥ္ေက်းမႈ အေျခခံျဖစ္ေသာ ဗုဒၶ၀ါဒကုိ အရြဲ႕တုိက္ကာ ေျပာင္းျပန္လုပ္ေနသကဲ့သုိ႔ပင္ ျဖစ္ေနပါသည္။ လူတုိင္းတြင္ မိမိဆႏၵအရ ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္ျခင္းျဖင့္ သစၥာတရားကုိ သိရွိႏုိင္စြမ္းရွိၿပီး သူတပါးကုိ သိေစရန္ အတြက္လည္း ကူညီႏုိင္ေသာ အလားအလာရွိပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ လူ႕အသက္၏ တန္ဖုိးသည္ အဆုံးအစမရွိပါ။ ျဗဟၼာဘုံမွ က်လာေသာ အပ္တေခ်ာင္းႏွင့္ ကမာၻေျမႀကီးေပၚတြင္ စုိက္ထားေသာ အပ္တေခ်ာင္းတုိ႔ ထိေတြ႕ၾကသည္မွာ လူျဖစ္ရသည္ထက္ လြယ္ကူပါသည္ဟုပင္ ဆုိၾကသည္ မဟုတ္ပါေလာ။
သုိ႔ေသာ္လည္း အာဏာရွင္ အစုိးရတုိ႔သည္ လူသားကုိ ႏုိင္ငံေတာ္၏ အဖုိးတန္အစိတ္အပုိင္းအျဖစ္ အသိအမွတ္ မျပဳၾကပဲ ႏုိင္ငံသူ ႏုိင္ငံသား ဟူသည္မွာ ထင္သလုိ ကုိင္တြယ္၍ရေသာ၊ မည္သူမည္၀ါမွန္း မသိေသာ၊ အသိဥာဏ္မရွိေသာ၊ အကူအညီကင္းမဲ့ေသာ လူထုႀကီးသာ ျဖစ္သည္ဟု ယူဆၾကပါသည္။ ျပည္သူတုိ႔အား တုိင္းျပည္၏ အသက္ေသြးခဲဟု မွတ္ယူမည့္အစား အေၾကာင္းအားေလ်ာ္စြာ ေရာက္ရွိေနေသာ အေရးမပါသူမ်ားဟု ယူဆထားသကဲ့သို႔ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ မိမိ၏တုိင္းျပည္ကုိ ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏုိးစြာ ေစာင့္ေရွာက္ျခင္း ျဖစ္ေသာ ျပည္ခ်စ္စိတ္အား အာဏာရွင္တုိ႔၏ မတရားမႈမ်ားကုိ ေသြး႐ူးေသြးတမ္း ဖုံးကြယ္ရာတြင္ အသုံးျပဳျခင္းျဖင့္ တန္ဖုိး က်ဆင္းေစပါသည္။ အာဏာရွင္တုိ႔သည္ ၎တုိ႔၏ က်ဥ္းေျမာင္းေသာ ကုိယ္ပုိင္အက်ိဳးစီးပြားအေပၚတြင္ မူတည္၍ ျပည္ခ်စ္စိတ္ကုိ အဓိပၸာယ္ေဖာ္ၾကပါသည္။ အစုိးရ၏ အယူ၀ါဒကုိ ေစာဒကမတက္ဘဲ လက္ခံယုံၾကည္ရမည္ဆုိသည္မွာ ျပည့္၀ေသာ ဗုဒၶဘာသာ သေဘာတရားမ်ားႏွင့္ ကုိက္ညီသည္ထက္ အေနာက္တုိင္းတြင္ ႀကီးစုိးခဲ့သည့္ တင္းၾကပ္သည့္ ခရစ္ယာန္ ေရွးေဟာင္းဘာသာေရး သေဘာတရားတုိ႔ႏွင့္ ပုိမုိ ကုိက္ညီေနသကဲ့သုိ႔ ျဖစ္ပါသည္။
"ယုံမွားသင့္သည္ကုိ ယုံမွားရာ၏ … ထပ္ခါတလဲ ေျပာသံ ၾကား႐ုံႏွင့္ … ဟုတ္ၿပီ မွန္ၿပီဟု မယုံေလႏွင့္၊ အစဥ္အဆက္က ၾကားဘူး႐ုံႏွင့္၊ သတင္းစကား ၾကားဖူး႐ုံႏွင့္ မယုံေလႏွင့္၊ မိမိကုိယ္တုိင္ မေကာင္းေသာအရာ ျဖစ္သည္၊ မွားယြင္းသည္ဟု သိရွိေသာအခါ စြန္႔လႊတ္၍ မိမိကုိယ္တုိင္ ေကာင္းေသာအရာကုိ သိရွိလာေသာအခါတြင္မွ လက္ခံပါေလ" (အဂၤုတၱရ နိကာယ္ သုတၱန္ပိဋကတ္ေတာ္လာ၊ ေကသမုတၱိသုတ္)
လူသား၏ သေႏၶပါဂုဏ္သိကၡာႏွင့္ လူသားႏွင့္ ခြဲခြာ၍မရေသာ ညီမွ်ေသာ အခြင့္အေရးမ်ားကုိ အသိအမွတ္ျပဳထားသည့္ အယူအဆ၊ လူတိုင္းတြင္ အမွားအမွန္ကုိ ေ၀ဖန္ပုိင္းျခားႏုိင္ေသာ အသိဥာဏ္ႏွင့္ ဆင္ျခင္တုံတရားရွိသည္ကုိ လက္ခံထားေသာ အယူအဆ၊ လူအခ်င္းခ်င္း ညီအကုိေမာင္ႏွမသဖြယ္ ေမတၱာထားရိွရန္ အၾကံျပဳထားေသာ အယူအဆ စသည့္ အေတြးအေခၚ အယူအဆတုိ႔သည္ မိမိတို႔၏ တန္ဖုိးထားမႈမ်ားႏွင့္ မည္ကဲ့သုိ႔ ဆန္႔က်င္ဖက္ ျဖစ္ႏုိင္မည္ကုိ ျမန္မာႏုိင္ငံသူ ႏုိင္ငံသားမ်ားအေနျဖင့္ နားမလည္ႏုိင္ေအာင္ ျဖစ္ေနရပါသည္။
ကမာၻ႔လူ႔အခြင့္အေရး ေၾကညာစာတမ္း၏ စာပုိဒ္ (၃၀) တုိ႔တြင္ ပါရွိေသာ အခြင့္အေရးမ်ားကုိ ကုသုိလ္တရားႏွင့္ ညီသည္၊ ေကာင္းမြန္သည္ဟု မသုံးသပ္ပါက မည္ကဲ့သုိ႔ သုံးသပ္ရမည္ကုိ ျမန္မာျပည္သူတုိ႔အဖုိ႔ စဥ္းစားရခက္လွပါသည္။
ျမန္မာႏုိင္ငံသည္ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာလတြင္ ယင္းေၾကညာစာတမ္းကုိ အတည္ျပဳရန္ ေထာက္ခံ မဲေပးခဲ့ေသာ ႏုိင္ငံတႏုိင္ငံ ျဖစ္ေနသည့္ အေလ်ာက္ ဤေၾကညာစာတမ္းကုိ ျမန္မာျပည္သားတုိ႔က ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ေရးဆြဲခဲ့ျခင္းမဟုတ္သျဖင့္ ပယ္ခ်ရမည္ ဆုိျခင္းမွာ မလုံေလာက္ေသာ အေၾကာင္းျပခ်က္ဟု အနည္းဆုံး ေျပာဆုိႏုိင္ပါသည္။ အယူအဆ၊ အေတြးအေခၚ၊ ယုံၾကည္ခ်က္မ်ားသည္ စတင္ေပၚေပါက္ရာ ေနရာေဒသ၏ ပထ၀ီႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈဆုိင္ရာ နယ္နမိတ္ျပင္ပတြင္ တရားမ၀င္ဟု ျငင္းဆုိေနပါက ဗုဒၶဘာသာသည္ အိႏၵိယျပည္ ေျမာက္ပုိင္း၌သာ ထြန္းကားႏုိင္မည္ျဖစ္ၿပီး ခရစ္ယာန္ဘာသာသည္ အေရွ႕အလယ္ပုိင္းေဒသရွိ က်ဥ္းေျမာင္းေသာ နယ္ေျမေလး၌သာ၎၊ အစၥလမ္ဘာသာသည္လည္း အာေရးဗီးယားေဒသ၌ သာ၎၊ ထြန္းကားႏုိင္ၾကမည္ ျဖစ္ပါသည္။
ဒီမုိကေရစီႏုိင္ငံမ်ားမွ ႏုိင္ငံသူႏုိင္ငံသားမ်ား ရရွိေသာ အခြင့္အေရးမ်ား ခံစားပုိင္ခြင့္မ်ားကုိ ျမန္မာျပည္သားတုိ႔ မခံစားထုိက္ ဟူေသာ စကားသည္ ေစာ္ကားရာေရာက္ပါသည္။ တခ်ိန္တည္းတြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံအစုိးရကမူ ဒီမုိကေရစီႏုိင္ငံ အစုိးရမ်ားထက္ ပုိမုိ၍ အခြင့္အေရးမ်ား ခံစားပုိင္ခြင့္ ရိွသည္ဟု ယူဆထားျခင္းမ်ာ ယုတၱိတန္ပါသလားဟု ေမးစရာ ျဖစ္ပါသည္။ ဤသုိ႔ ေရွ႕ေနာက္ စကားမညီမႈကုိ မွန္ကန္ေၾကာင္း ျပဆုိႏုိင္ျခင္း မရွိေသာ္လည္း ရွင္းလင္းေဖာ္ျပႏုိင္ပါသည္။ အစုိးရႏွင့္ ျပည္သူလူထုအၾကား ကြာဟမႈ အင္မတန္ ႀကီးမားေနသျဖင့္ ယင္းကဲ့သုိ႔ သီးျခားခြဲ၍ စံသတ္မွတ္ကာ ဆုံးျဖတ္ရျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ဆုိရမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ဤကဲ့သုိ႔ ႀကီးမားေသာ ကြာဟမႈ ရွိေနေလရာ အစုိးရသည္သာလွ်င္ ႏုိင္ငံတႏုိင္ငံလုံး၏ တန္ဖုိးထားမႈမ်ားကုိ ျခံဳငံုကုိယ္စားျပဳႏုိင္သည္ ဟူေသာ ၀ါဒအေပၚ၌ပင္ သံသယျဖစ္ရပါသည္။
က်ိဳးေၾကာင္းဆင္ျခင္မႈ မခုိင္လုံျခင္း၊ ေရွ႕ေနာက္စကား မညီျခင္း၊ ျပည္သူလူထုႏွင့္ ကင္းကြာျခင္းတုိ႔သည္ အာဏာရွင္စနစ္၏ ၾကန္အင္ လကၡဏာမ်ားပင္ ျဖစ္ပါသည္။ အာဏာရွင္ အစုိးရတုိ႔သည္ လြတ္လပ္စြာ ေတြးေခၚမႈႏွင့္ အယူအဆသစ္မ်ားကို ပိတ္ပင္တားျမစ္ရန္ မနားမေန ႀကိဳးစားအားထုတ္၍ ၎တုိ႔သာ မွန္ကန္သည္ဟု ထပ္ခါတလဲလဲ တင္းမာစြာ ေျပာဆုိေနျခင္းေၾကာင့္ ၎တုိ႔၌ အသိဥာဏ္ ဗဟုသုတ မတုိးတက္ဘဲ ရပ္တန္႔သြားရၿပီး ျပည္သူလူထု တုိ႔သည္လည္း ၎တုိ႔နည္းတူ အသိဥာဏ္ ဗဟုသုတ ရပ္တန္႔သြားၿပီဟု ယူဆၾကပါသည္။
ၿခိမ္းေျခာက္မႈမ်ားႏွင့္ ၀ါဒျဖန္႔မႈကုိ ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္ရာတြင္ တက္ညီလက္ညီ အသုံးျပဳေန၍ ေနရာတကာတြင္ ေၾကာက္ရြံ႕မႈ၊ သကၤာမကင္း ျဖစ္မႈမ်ား ေပၚေပါက္ေနရာ ျပည္သူလူထုသည္ ခံစားခ်က္ကုိ ဖုံးကြယ္၍ ဆိတ္ဆိတ္ ေနတတ္လာပါသည္။ တခ်ိန္တည္းမွာပင္ ၎တုိ႔အား "ထမင္းစားေသာ စက္႐ုပ္" အဆင့္မွ မိမိတုိ႔ အခြင့္အေရးမ်ားကုိ ျပည့္၀စြာ ခံစားပုိင္ခြင့္ ရွိ၍ ေခါင္းေထာင္လာႏုိင္ကာ လြတ္လပ္စြာ ေတြးေခၚေျပာဆုိႏုိင္ေသာ လူသားအဆင့္သုိ႔ တုိးျမႇင့္ေပးမည့္စနစ္ကုိ ေတာင့္တသည့္ ဆႏၵမ်ားမွာလည္း အစဥ္တစုိက္ ႀကီးထားလ်က္ ရွိပါသည္။
ျမန္မာျပည္၏ ဒီမုိကေရစီတုိက္ပြဲသည္ ကနဦးကပင္ အႏၲရာယ္မ်ားလွပါသည္။ မိမိတုိ႔ ပိုင္ဆုိင္သမွ်ကုိ ျဖစ္သည့္နည္းျဖင့္ ဆက္လက္ကုိင္ထားမည္ဟု သႏၶိဌာန္ ခ်ထားေသာ အခြင့္ထူးခံ လူနည္းစု၏ လက္တြင္း၌ ၾကာရွည္စြာ တည္ရွိခဲ့ေသာ အခြင့္အေရးႏွင့္ အာဏာကုိ မွန္ကန္တရားမွ်တစြာ ခဲြေ၀ရန္ ႀကိဳးစားေသာ လႈပ္ရွားမႈသည္ ကာလၾကာရွည္၍ ခက္ခဲႏုိင္ပါသည္။ ေမွ်ာ္လင့္စိတ္ႏွင့္ အေကာင္းဘက္မွခ်ည္း ျမင္လုိစိတ္တုိ႔ကုိ ခ်ဳပ္တည္း၍ မရေသာ္လည္း ေျပာင္းလဲမႈကုိ ဆန္႔က်င္သူတုိ႔သည္ ရက္စက္ယုတ္မာစါာ လုပ္ဖြယ္ရာရွိသည္ဟု တင္ႀကိဳသတိျပဳမိၾကပါသည္။ ဤမွ် ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္ေသာ အစုိးရက ဒီမုိကေရစီ တကယ္ေပးမည္လားဟု စိုးရိမ္ေၾကာင့္ၾကစြာ မၾကာခဏ ေမးခြန္းထုတ္ၾကပါသည္။
အေျဖသည္ကား အျခားေသာ လူမႈေရးႏွင့္ ႏုိင္ငံေရးဆုိင္ရာ အခြင့္အေရး၊ တရားမွ်တေရး၊ လြတ္လပ္ေရးမ်ားကဲ့သုိ႔ပင္ ဒီမုိကေရစီကုိ ေပးသည္ဟူ၍ မရွိတတ္၊ စြမ္းရည္သတၱိ ၾကံ႕ခုိင္မႈ၊ အနစ္နာခံမႈတုိ႔ျဖင့္ ရင္း၍ ရယူရမည္ ျဖစ္ပါသည္။
အပုိင္း (၄) သုိ႔
Thursday, August 09, 2007
လူတုိင္း လူတုိင္း လူ႕အခြင့္အေရး ရွိရမယ္
ထမင္းစားေသာ စက္႐ုပ္မ်ားထဲမွာ
စုိးစဥ္းမွ်ေတာင္ တုိ႔မပါ
သံပတ္ေပး ေစခုိင္းလုိ႔မရ
ဆုံး႐ႈံးခဲ့တဲ့ လူ႕အခြင့္အေရးေတြ
တရားမွ်တမႈရဲ႕ဘက္က
အရနဲ႔ အမိနဲ႔ ၿပိဳင္တူႏုိင္ဖုိ႔အေရးအတြက္
ငါသည္ ေတာ္လွန္ေရး လုပ္ရမယ္ေလ …..
(လူတုိင္း လူတုိင္း လူ႕အခြင့္အေရး ရွိရမယ္။
လူတုိင္း လူတုိင္း လူ႕အခြင့္အေရး ရသင့္ပါတယ္။)
မတရားမွန္းေတာ့ အားလုံးအသိပဲေလ
ေျပာခြင့္မရတဲ့ ဘ၀ေတြ
လူျဖစ္႐ႈံးေနတဲ့ တုိင္းျပည္
ေသနတ္ေျပာင္း၀နဲ႔ ဓားအမုိးေအာက္မွာ
အတုံးအ႐ုံးနဲ႔ အသက္စြန္႔သြားတဲ့
လက္နက္မဲ့တဲ့ သံဃာေတာ္အရွင္မ်ားနဲ႔
ညီအကုိေတာ္ေတြအတြက္ ၀မ္းနည္းတယ္ေလ …..
(လူတုိင္း လူတုိင္း လူ႕အခြင့္အေရး ရွိရမယ္။
လူတုိင္း လူတုိင္း လူ႕အခြင့္အေရး ရသင့္ပါတယ္။)
အားလုံးရဲ႕ လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ဆုိ
အားလုံး ၀ုိင္းလုိ႔ခ်မယ္
မဆုိင္သလုိ လုပ္မေနၾကနဲ႔ေလ
ေၾကာက္စိတ္နဲ႔ပဲ အျမဲရပ္လုိ႔ေတာ့
တသက္လုံးပဲ ေၾကာက္သြားရမယ္
ေခတ္ရဲ႕အဆုိးနဲ႔ အာဏာရွင္ကၽြန္ဘ၀က
ျပည္သူေတြကုိကြယ္ အဆုံးမသတ္ႏုိင္ဘူး …..
(လူတုိင္း လူတုိင္း လူ႕အခြင့္အေရး ရွိရမယ္။
လူတုိင္း လူတုိင္း လူ႕အခြင့္အေရး ရသင့္ပါတယ္။)၂
Click Here To Download This Song.
၈၈၈၈ ကစၿပီး လူတုိင္း ရင္ထဲကုိ ေရာက္ခဲ့တဲ့ သီခ်င္းေပါ့။ အခုထိေတာင္ နားေထာင္တုိင္း နားေထာင္တုိင္း ရင္ထဲကုိ စူးစူးရွရွ ၀င္လာခဲ့တာ……. ေၾသာ္ .. စဥ္းစားမိေလ ရင္နာေလ ……. ရင္နာေလ ပုိခ်စ္ေလ ……… ဆုိသလုိပါပဲ။
ေဟ့ . . ဒီမွာ
မင္းတုိ႔
အာဏာရွင္ေတြကုိ ဘယ္ေတာ့မွ ဒူးမေထာက္ဘူး
စနစ္ဆုိးကုိ တုိ႔မ်ိဳးဆက္မွာ ရေအာင္ ဖ်က္ျပမယ္
မ်ိဳးဆက္သစ္တုိ႔ ေကာင္းေမြေတြ စံစားရဖုိ႔ ငါတုိ႔ေတြ ဘယ္ေတာ့မွ ဦးမၫြတ္ဘူး
အေရးေတာ္ပုံ ေအာင္ရမည္
အေရးေတာ္ပုံ ေအာင္ရမည္
အေရးေတာ္ပုံ ေအာင္ရမည္
Wednesday, August 08, 2007
၈၈၈၈ ေအာက္ေမ့ဖြယ္
“ ၾကယ္ေႂကြ သတုိ႔သား ”
ၾကယ္ ေႂကြလုိ႔လား
သူငယ္ခ်င္း မင္းဟာ
ယုံၾကည္ရာကုိ ရင္ေသြးလုိလဲ ေမြးခဲ့တယ္။
သူငယ္ခ်င္း မင္းဟာ
ဒဏ္ရာေတြကုိ ဆီမီးလုိလဲ ထြန္းခဲ့တယ္။
သူငယ္ခ်င္း မင္းဟာ
ကုိယ့္အနာ ကုိယ့္လွ်ာနဲ႔သပ္ ရွင္တတ္ခဲ့ၿပီးၿပီ။
သူငယ္ခ်င္း မင္းဟာ
ကုိယ့္အေရျပား ကုိယ္လႊာ
ကုိယ့္အ႐ုိး ကိုယ္ အပ္လုိေသြး၊
ကုိယ့္၀တ္စုံ ကုိယ္ ခ်ဳပ္လုိ႔
က်က်နန လွခဲ့ၿပီးၿပီ။
သူငယ္ခ်င္း
သြားႏွင့္ သူငယ္ခ်င္း
ၾကယ္အစင္းစင္းေႂကြတဲ့
ေဟာဒီကမာၻေျမရဲ႕ အနာတရေတြကုိ
ဒီကေန႔ ေန အျပင္းျပင္းပူတဲ့ ကမာၻေျမရဲ႕ဒဏ္ရာကုိ
လက္ဖ၀ါးေတြနဲ႔ ကာကြယ္ဖုိ႔ ငါတုိ႔ ေနရစ္ခဲ့အုံးမယ္။
သြားႏွင့္ သူငယ္ခ်င္း
ကမာၻေျမရဲ႕ ေၾကကြဲျခင္း ဓာတ္ျပားထဲ
မင္းရဲ႕ ကဗ်ာေတြ မာတိကာ စီဖုိ႔
ငါတို႔ ေနရစ္ခဲ့အုံးမယ္။
သြားႏွင့္ သူငယ္ခ်င္း
ေက်ာင္းနံရံတ၀ုိက္
ေဒါင္း အလံ ျပန္စုိက္တဲ့ တေန႔
ငါတုိ႔ … … ။
ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေဟာင္း၊ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသမားေဟာင္း၊ နာမည္ေက်ာ္ စာေရးဆရာ တာရာမင္းေ၀ရဲ႕ စ်ာပနတြင္ (၈၈) မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသားမ်ားကုိယ္စား ကုိမင္းကုိႏုိင္မွ ဤကဗ်ာအား ရြတ္ဖတ္ ဂုဏ္ျပဳခဲ့ပါသည္။
တုိက္တုိက္ဆုိင္ဆုိင္ (၈၈) ႏွစ္ပတ္လည္ ေအာက္ေမ့ဖြယ္ ဒီမုိကေရစီေရး၊ လူ႕အခြင့္အေရးတုိ႔အတြက္ အသက္ေပးခဲ့ၾကရတဲ့ ရဟန္းရွင္လူ ေက်ာင္းသား ျပည္သူမ်ားအား ဂုဏ္ျပဳျခင္းဟုလည္း ထပ္တူ ျပဳႏုိင္ပါသည္။
Monday, August 06, 2007
ဒီမုိကေရစီရွာပုံေတာ္ (၂)
ဗုဒၶဘာသာအျမင္တြင္ အစုိးရမင္းတု႔ိ၌ တုိင္းျပည္ကုိ ထင္သလုိ အုပ္ခ်ဳပ္ႏုိင္သည့္ ထာ၀ရ ဘုရားသခင္ေပးထားေသာ လုပ္ပုိင္ခြင့္မ်ိဳးမရွိပါ။ အစိုးရမင္းတုိ႔သည္ မင္းက်င့္တရားဆယ္ပါး ဆုတ္ယုတ္မႈကုိ ဟန္႔တားသည့္ အပရိဟာနိယတရား (၇) ပါး၊ သဂၤဟတရား (၄) ပါး၊ စသည္တုိ႔ကုိ ေစာင့္ထိန္းရမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ထို႔အျပင္ မင္းတုိ႔က်င့္ရေသာတရား (၁၂) ပါး၊ နာယကဂုဏ္ (၆) ပါး၊ ရာဇဂုဏ္ (၈) ပါး၊ ရန္ေအာင္ေၾကာင္းတရား (၄) စသည့္ မ်ားျပားလွေသာ အက်င့္စာရိတၱ လမ္းၫႊန္စည္းကမ္းအတုိင္း ျပဳမူရမည္ ျဖစ္ပါသည္။
တဖက္က မင္းအား ရန္သူမ်ိဳး (၅) ပါးထဲတြင္ ထည့္သြင္းထားၿပီး တဖက္က အာဏာရွိသူတုိ႔ အက်င့္စာရိတၱ ေကာင္းမြန္ေစရန္ သြန္သင္ဆုံးမေပးျခင္းကုိ အားေပးက်င့္သုံးေသာ ထုံးတမ္းစဥ္လာသည္ က်ိဳးေၾကာင္းဆင္ျခင္ႏွင့္ ျပည့္စုံပါသည္။ ျမန္မာျပည္သား မ်ားသည္ အာဏာရွင္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အေတြ႕အၾကံဳ မ်ားစြာရွိခဲ့သျဖင့္ အစုိးရႏွင့္ ပတ္သက္လာလွ်င္ သေဘာတရား သီအုိရီႏွင့္ လက္ေတြ႕က်င့္သုံးမႈတုိ႔၌ စိတ္မခ်မ္းေျမ႕စရာ ကြာဟခ်က္ႀကီး ရွိသည္ကုိ ေကာင္းစြာ သိရွိနားလည္ထားၾကပါသည္။
လူသိမ်ားေသာ မင္းက်င့္တရားဆယ္ပါးကုိ ကမာၻေပၚတြင္ ပထမဆုံး ေပၚေပါက္ေသာ အစုိးရမင္းအား တုိင္းတာရာတြင္၎၊ ေခတ္သစ္ အစိုးရအား တုိင္းတာရာတြင္၎၊ ကုိက္တံအျဖစ္ အသုံးျပဳႏုိင္သည္ကုိ ေယဘုယ်အားျဖင့္ လက္ခံထားၾကပါသည္။ မင္းက်င့္တရားမ်ားမွာ ေပးကမ္းစြန္႔ၾကဲျခင္း (ဒါန)၊ ကုိယ္က်င့္တရား ေကာင္းမြန္ျခင္း (သီလ)၊ ကုိယ္က်ိဳးစြန္႔ျခင္း (ပရိစၥာဂ)၊ စိတ္ထားေျဖာင့္မတ္ျခင္း (အဇၹ၀)၊ ၾကင္နာျခင္း (မဒၵ၀)၊ ၿခိဳးျခံျခင္း (တပ)၊ အမ်က္မထြက္ျခင္း (အေကၠာဓ)၊ အၾကမ္းမဖက္ျခင္း (အ၀ိေဟသ)၊ သည္းခံျခင္း (ခႏၲီ) ႏွင့္ ျပည္သူ႔အလုိကုိ မဆန္႔က်င္ျခင္း (အ၀ိေရာဓ) စသည္တုိ႔ ျဖစ္ပါသည္။
ေပးကမ္းစြန္႔ၾကဲျခင္း (ဒါန) ဟူေသာ မင္းက်င့္တရားအရ အုပ္ခ်ဳပ္မင္းလုပ္သူသည္ ျပည္သူလူထု သာယာ၀ေျပာေရးအတြက္ ရက္ေရာစြာ ေပးကမ္းရမည္ ျဖစ္သျဖင့္ အစုိးရဟူသည္ ႏုိင္ငံသူႏုိင္ငံသားမ်ားကုိ အလုံအေလာက္ ေပးကမ္းႏုိင္စြမ္း ရွိရမည္ဟု အဓိပၸာယ္ သက္ေရာက္ပါသည္။ ေခတ္သစ္ႏုိင္ငံေရး အေျခအေနႏွင့္ ဆုိပါက တာ၀န္သိေသာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္တရပ္၏ အေျခခံ တာ၀န္တစ္ခုမွာ နုိင္ငံေတာ္၏ စီးပြားေရး ခုိင္မာမႈကုိ ေသခ်ာေအာင္ ျပဳလုပ္ျခင္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။
ကုိယ္က်င့္တရား (သီလ) ဟူသည္မွာ ဗုဒၶဘာသာ ထုံးတမ္းစဥ္လာအရ ငါးပါးသီလ ေစာင့္ထိန္းသည့္အေပၚတြင္ အေျခခံထားပါသည္။ ငါးပါးသီလဟူသည္မွာ အသက္မသတ္ျခင္း၊ မခုိးျခင္း၊ မုသားမသုံးျခင္း၊ အရက္ေသစာ မသုံးေဆာင္ျခင္း၊ သူတပါး သားမယားအား မျပစ္မွားျခင္း စသည္တုိ႔ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ျပည္သူတုိ႔၏ ယုံၾကည္မႈႏွင့္ ႐ုိေသေလးစားမႈကုိ ရရွိရန္၎၊ ျပည္သူတုိ႔ကုိ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းသာ ႂကြယ္၀မႈ ေပးႏုိင္ရန္၎၊ စံနမူနာေကာင္း ျပသရန္၎၊ အုပ္ခ်ဳပ္မင္းလုပ္သူသည္ ကုိယ္က်င့္တရား ေကာင္းမြန္ရမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ဘုရင္က ဓမၼကုိ ေစာင့္ထိန္းျခင္း မရွိေသာအခါတြင္ ျပည္သူျပည္သားတုိ႔ ဒုကၡေ၀ဒနာ မ်ားစြာ ခံစားၾကရပါသည္။ ထုိ႔အျပင္ သီလမရွိေသာ မင္းသည္ တုိင္းျပည္၌ ေဘးဒုကၡဆုိးႀကီး က်ေရာက္ေစသည္ဟုလည္း ယုံၾကည္ၾကပါသည္။ တုိင္းျပည္တျပည္ ကံၾကမၼာဆုိး ၾကံဳရသည့္ အေျခခံ အရင္းအျမစ္ကုိ အစုိးရ၏ ကုိယ္က်င့္တရား ပ်က္ျပားမႈမ်ားတြင္ ေတြ႕ရွိႏုိင္မည္ ျဖစ္ပါသည္။
တတိယ မင္းက်င့္တရားမွာ ပရိစၥာဂ ျဖစ္ၿပီး ေပးကမ္းစြန္႔ၾကဲျခင္း ဟူ၍၎၊ ကုိယ္က်ိဳးစြန္႔ျခင္း ဟူ၍၎၊ အဓိပၸာယ္ ဖြင့္ဆုိၾကပါသည္။ ေပးကမ္းရက္ေရာျခင္းသည္ ပထမ မင္းက်င့္တရား (ဒါန) ႏွင့္ ထပ္တူျဖစ္ေနသျဖင့္ ျပည္သူျပည္သားတုိ႔ အက်ိဳးအတြက္ အုပ္ခ်ဳပ္မင္းလုပ္သူက ရက္ေရာသည့္ေနရာတြင္ အဆုံးစြန္ေသာ ရက္ေရာျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ကုိယ္က်ိဳးကုိပင္ စြန္႔လႊတ္ျခင္းဟူ၍ အဓိပၸာယ္ ဖြင့္ဆုိက ပုိ၍ ေက်နပ္ဖြယ္ ျဖစ္ပါမည္။ အမ်ားအက်ိဳး သယ္ပုိးႏုိင္ရန္ ကုိယ္က်ိဳးစြန္႔လႊတ္သည့္ သေဘာတရားကုိ ျပသရာ၌ အေလာင္းေတာ္ သုေမဓာ ရွင္ရေသ့အား စံနမူအျဖစ္ အခ်ိဳ႕က ေထာက္ျပပါသည္။ အေလာင္းေတာ္ ရွင္ရေသ့သည္ တဘ၀တြင္ နိဗၺာန္မဂ္ဖုိလ္ကုိ မ်က္ေမွာက္ျပဳႏုိင္ပါလ်က္ႏွင့္ သတၱ၀ါအမ်ား သံသရာ ၀ဋ္ဆင္းရဲမွ လြတ္ေျမာက္ေစရန္ အလုိ႔ငွာ ဘုရားဆုပန္ကာ မေရမတြက္ႏုိင္ေလာက္ေအာင္ မ်ားျပားေသာ ဘ၀အေပါင္းတြင္ က်င္လည္ရမည့္အျဖစ္ကုိ လက္ခံခဲ့ပါသည္။ ယင္းကဲ့သုိ႔ပင္ လူႀကိဳက္မ်ားေသာ ပုံျပင္တစ္ခုမွာ မိမိ၏ အသက္ကုိ စေတး၍ လက္ေအာက္ငယ္သားမ်ားကုိ ကယ္ဆယ္ခဲ့ေသာ ဘုရားအေလာင္း ေမ်ာက္မင္း၀တၳဳပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ေမ်ာက္မင္း ကယ္ဆယ္လုိက္သူမ်ားထဲတြင္ ၎အား ပ်က္စီးရန္ အစဥ္တစုိက္ လုိလားခဲ့ၿပီး ေနာက္ဆုံး ၎၏ အသက္ကုိပါ ဆုံး႐ႈံးေအာင္ ျပဳလုပ္ခဲ့သူ (ေဒ၀ဒတ္) လည္း ပါ၀င္ပါသည္။
စိတ္ထားေျဖာင့္မတ္ျခင္း (အဇၹ၀) ဆုိသည္မွာ ျပည္သူ႕၀န္ကုိ ထမ္းေဆာင္ရာတြင္ ေဖာက္ျပန္မႈ ကင္းရွင္းရမည္ဟု သေဘာရၿပီး ပုဂၢိဳလ္ေရး ဆက္ဆံမႈမ်ားတြင္လည္း ေျဖာင့္မတ္႐ုိးသားရမည္ ျဖစ္ပါသည္။ "မင္းမွာသစၥာ လူမွာကတိ" ဟူေသာ ဆုိ႐ုိးစကားအရ သာမန္ ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးအေနျဖင့္ ၎ေပးခဲ့ေသာ ကတိအတုိင္းသာ လုပ္ေဆာင္႐ုံမွ်သာ လုိေသာ္လည္း အုပ္ခ်ဳပ္သူတုိ႔မွာမူ ကာယကံ၊ ၀စီကံ၊ မေနာကံအရ သစၥာတရားကုိ အစဥ္ထိန္းသိမ္း ထားရပါသည္။ သစၥာတရားသည္ ဗုဒၶဘုရား အဆုံးအမ ၾသ၀ါဒမ်ား၏ အႏွစ္သာရပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ဗုဒၶရွင္ေတာ္သည္ မိမိကိုယ္မိမိ တထာဂတ သုိ႔မဟုတ္ သစၥာတရားသုိ႔ ေရာက္ရွိလာသူဟု ရည္ၫႊန္းပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ မင္းတုိ႔သည္ "သူ႔အမည္သညာႏွင့္ သူ႔သဘာ၀ အစဥ္ထာ၀ရ ညီၫြတ္ေျဖာင့္မွန္ျခင္း" တည္းဟူေသာ သစၥာတရားႏွင့္အညီ ေနထုိင္အုပ္ခ်ဳပ္ရမည္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ျပည္သူလူထုကုိ လိမ္လည္လွည့္ျဖားမႈ၊ အထင္မွား အျမင္မွား ျဖစ္ေစမႈ စသည္တုိ႔သည္ အလုပ္တာ၀န္ ၀တၱရား ပ်က္ကြက္ခၽြတ္ယြင္း၍ ကုိယ္က်င့္တရားကုိ ေဖာက္ဖ်က္ျခင္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။ "ျမားႏွယ္စင္း၍၊ ၀မ္းတြင္းေျဖာင့္တန္း၊ မေကာက္ယြင္းတည့္၊ တစြန္းဟက၊ ႏွစ္ခြမေသြ" (စတုဓမၼသာရ ကုိးခန္းပ်ိဳ႕)။
အုပ္ခ်ဳပ္ရာ၌ စိတ္ထားႏူးညံ့မႈ (မဒၵ၀) ဟူသည္မွာ ျပည္သူလူထု အက်ိဳးအတြက္ စုိးရိမ္ပူပန္ေၾကာင့္ၾကမႈကုိ ခံစားႏုိင္ေသာ သတၱိပင္ ျဖစ္ပါသည္။ မိမိတုိ႔၏ အခြင့္အေရးကုိ ေတာင္းဆုိႏုိင္စြမ္း အလြန္နည္းပါးသူတုိ႔၏ ဆင္းရဲဒုကၡကုိ လ်စ္လ်ဴ႐ႈျခင္းသည္ ၎တုိ႔၏ လုိအပ္ခ်က္ကုိ ထိေရာက္စြာ တုံ႔ျပန္ အေရးယူ ေဆာင္ရြက္ေပးျခင္းထက္ ပုိ၍လြယ္ကူသည္မွာ မျငင္းႏုိင္ေသာ အခ်က္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ သူတပါးကုိ ဂ႐ုစုိက္ျခင္းသည္ တာ၀န္ယူျခင္းပင္ျဖစ္၍ အားနည္းသူတုိ႔၏ အားသည္ မင္းျဖစ္သည္ ဟူေသာ အဆုိအတုိင္း လုပ္ရဲျခင္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။ လူသိမ်ားၿပီးျဖစ္ေသာ မဟာ၀ံသ၀တၳဳတြင္ အေျခခံသည့္ ၁၉ ရာစုေခတ္ ၀ိဇယျပဇာတ္၌ ျပည္သူတုိ႔ကုိ ေသာကဒုကၡမ်ားစြာ ေရာက္ေစသည့္ ဆုိးသြမ္းေသာ သားေတာ္ႀကီးအား ဖခင္ဘုရင္က ျပည္ႏွင္ဒဏ္ ေပးလုိက္ရပါသည္။ "မင္းတုိ႔ဓမၼာ၊ ျပည္သူႏွင့္သား၊ အခ်စ္အားျဖင့္ မျခားရာ၊ ေမတၱာညီမွ်၊ ေကာင္းေပသည္"
ၿခိဳးျခံေရးတာ၀န္ (တပ) အရ ဘုရင္သည္ ႐ုိးသားေသာ အက်င့္မ်ားကုိ လုိက္နာရမည္။ မိမိကုိယ္မိမိ ထိန္းသိမ္းကြပ္ကဲတတ္ရမည္။ ေကာင္းျမတ္ေသာ စိတ္ဓာတ္ရွိေအာင္ ေလ့က်င့္ေပးရမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ၿခိဳးျခံမႈကုိ ဂ႐ုမျပဳဘဲ စိတ္အလုိလုိက္၍ အလြန္အကၽြံ ျဖဳန္းတီးေနေသာ အုပ္ခ်ဳပ္မင္းလုပ္သူကုိ မဟာသမၼတမင္းေခတ္က လက္မခံႏုိင္သကဲ့သုိ႔ ယေန႔ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္လည္း လက္ခံႏုိင္လိမ့္မည္ မဟုတ္ပါ။
သတၱမ၊ အ႒မႏွင့္ န၀မ မင္းက်င့္တရားတုိ႔ျဖစ္ေသာ ေဒါသကင္းျခင္း (အေကၠာဓ)၊ အၾကမ္းမဖက္ျခင္း (အ၀ိေဟသ) ႏွင့္ သည္းခံျခင္း (ခႏၲီ) တုိ႔သည္ တခုႏွင့္တခု ဆက္စပ္ေနသည္ဟု ဆုိႏုိင္ပါသည္။ အင္အားႀကီးသူတုိ႔၏ ေဒါသေၾကာင့္ စိတ္မခ်မ္းေျမ့စရာ အက်ိဳးဆက္မ်ား က်ယ္ျပန္႔စြာ ေပၚထြက္လာႏုိင္သျဖင့္ မင္းတုိ႔သည္ ၎တုိ႔၏ မလုိမုန္းတီးစိတ္မ်ားကုိ ကာယကံေျမာက္ျဖစ္သည့္ ေဒါသႏွင့္ အၾကမ္းဖက္မႈ အျဖစ္သုိ႔ မေပါက္ကြဲသြားေစရန္ ထိန္းသိမ္းရမည္ ျဖစ္ပါသည္။ မိမိကထင္သလုိ ေခ်မႈန္းႏုိင္သူမ်ား၏ လႈံ႕ေဆာ္ရန္စမႈႏွင့္ ခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္မ်ားကုိ ပညာရွိပီသ၍ သေဘာထားႀကီးစြာ ကုိယ္တြယ္ႏုိင္ေစမည့္ စစ္မွန္ေသာ သည္းခံျခင္းတရား (ခႏၲီ) ကုိ အုပ္ခ်ဳပ္မင္းလုပ္သူတုိ႔ က်င့္ၾကံရမည္ ျဖစ္ပါသည္။ အၾကမ္းဖက္မႈသည္ ဗုဒၶ၀ါဒ အဆုံးအမႏွင့္ ဆန္႔က်င္ဘက္ ျဖစ္ပါသည္။ ရာေဇာ၀ါဒ ဇာတ္ေတာ္အရ မင္းေကာင္းမင္းျမတ္တုိ႔သည္ ေဒါသႀကီးသူကုိ ေမတၱာႏွင့္ ေအာင္ႏုိင္၏၊ မေကာင္းမႈကုိ ေကာင္းမႈျဖင့္ ေအာင္ႏုိင္၏၊ ေစးႏွဲသူကုိ ေပးကမ္းျခင္းျဖင့္ ေအာင္ႏုိင္ရာ၏၊ မမွန္စကားဆုိသူကုိ အမွန္ဆုိျခင္းျဖင့္ ေအာင္ႏုိင္ရာ၏။ အၾကမ္းမဖက္ဘဲ ဂ႐ုဏာတရားျဖင့္ တုိင္းျပည္ကုိ အုပ္ခ်ဳပ္သူ အာေသာကဘုရင္ႀကီးကုိ စံျပဗုဒၶဘာသာ ဘုရင္အျဖစ္ အျမဲတမ္း နမူနာျပၾကပါသည္။ အစုိးရသည္ ၾကမ္းတမ္းခက္ထန္ျခင္း၊ သီလႏွင့္ မညီေသာ အင္အားသုံးျခင္းတုိ႔ျဖင့္ နာခံမႈရေအာင္ ႀကိဳးစားအားထုတ္ျခင္း မျပဳဘဲ အမွန္တရားျဖင့္ ေအာင္ႏုိင္ရန္ (ဓမၼ၀ိဇရ) ကိုသာ ဦးတည္ရမည္ ျဖစ္ပါသည္။
ဒႆမ မင္းက်င့္တရားမွာ ျပည္သူ႔အလုိဆႏၵကုိ မဆန္႔က်င္ရဟု ဆုိထားသျဖင့္ ဒီမုိကေရစီကုိ ဗုဒၶဘာသာက ေထာက္ခံလုိက္သည့္ သေဘာ သက္ေရာက္ပါသည္။ လူသိမ်ားေသာ ဗုဒၶ၀င္ပုံျပင္မ်ားကလည္း ဤသေဘာကုိ ေထာက္ခံထားပါသည္။ လူသားအရသာကုိ ႀကိဳက္ႏွစ္သက္သြားေသာ ေပါရိသာဒဘုရင္သည္ ဇာတ္တူသားစားသည့္ အက်င့္ကုိ စြန္႔လႊတ္ရန္ ျပည္သူလူထုက ေတာင္းဆုိသည္ကုိ ဂ႐ုမျပဳသျဖင့္ တုိင္းျပည္မွ ထြက္ခြာခဲ့ရပါသည္။ ဘုရားတရား အလြန္ၾကည္ညိဳေသာ ေ၀သႏၲရာမင္းႀကီးသည္လည္း ဒါနပါရမီ ျဖည့္ဆည္းရန္ ႀကိဳးစားအားထုတ္စဥ္အတြင္း ျပည္သူ႔ သေဘာတူညီခ်က္ မပါဘဲ ႏုိင္ငံပုိင္ ဆင္ျဖဴေတာ္ကုိ လွဴဒါန္းလုိက္သျဖင့္ ျပည္ႏွင္ဒဏ္ေပးျခင္း ခံရပါသည္။
ျပည္သူ႔အလုိဆႏၵကုိ မဆန္႔က်င္ရဟူေသာ တာ၀န္၀တၱရား၏ အႏွစ္သာရအရ ျပည္သူလူထု၏ သေဘာတူညီခ်က္ ရရွိမွသာလွ်င္ အစုိးရသည္ တရား၀င္၍ ဥပေဒႏွင့္အညီ ျဖစ္ႏုိင္ပါသည္။ အုပ္ခ်ဳပ္မင္းလုပ္သူသည္ ျပည္သူ႔အက်ိဳးစီးပြားကုိ သယ္ပုိႏုိင္စြမ္း မရွိဟု ျပည္သူက ယူဆလာပါက အစုိးရအား အပ္ႏွင္းထားသည့္ လုပ္ပုိင္ခြင့္ကုိ ျပည္သူလူထုက အခ်ိန္မေရြး ျပန္လည္႐ုပ္သိမ္းပုိင္ခြင့္ ရွိရပါမည္။ စည္းကမ္းတာ၀န္ႏွင့္အညီျဖစ္ေသာ၊ ျပည္သူ႔အလုိဆႏၵကုိ ေလးစားေသာ၊ တရားမွ်တသည့္ ဥပေဒစုိးမုိးေရးကုိ အဓိကထားေသာ အစုိးရတုိ႔သည္ ျပည္သူ႔ဆႏၵကုိ ေလးစားရန္ မလုိေသာ အာဏာရ လူတန္းစား သုိ႔မဟုတ္ အာဏာရွင္တစ္ဦး၏ အုပ္ခ်ဳပ္မႈထက္ ပုိ၍ ဗုဒၶဘာသာ ဘုရင္စနစ္၏ ထုံးတမ္းစဥ္လာ တာ၀န္၀တၱရားမ်ားကုိ လုိက္နာေဆာင္ရြက္ႏုိင္မည္ ဟူသည္ကုိ ဒီမုိကေရစီဘက္မွ အခုိင္အမာ ေျပာဆုိထားပါသည္။
အမ်ားျပည္သူက ဒီမုိကေရစီအစုိးရစနစ္ကုိ ေမွ်ာ္မွန္းျခင္းသည္ မွန္ကန္ေၾကာင္း၊ အဓိပၸာယ္ရွိေၾကာင္း ထုံးတမ္းစဥ္လာ တန္ဖုိးထားမႈမ်ားက ျပသေနပါသည္။
အပုိင္း (၃) သုိ႔
